We hebben de hele nacht gevaren, en deze ochtend komen we aan in Sitka, het volgende doel van onze Alaska Cruise.
Omdat de cruiseboten niet aanmeren in het centrum van Sitka worden we met een shuttlebus naar daar gebracht. Dat verloopt hier allemaal heel vlotjes.
Ook nu hadden we weer een bijzonder spraakzame chauffeuse. De rit duurde amper een kwartier, maar ook nu weer werden we overladen met informatie over het dorpje. Ze hebben hier zelfs één rond punt, waar ze de inwoners van Sitka hebben moeten leren hoe ze dat moesten gebruiken.
Onze shuttle brengt ons tot aan het Sitka Historical Society & Museum. Daar doen we nog snel een sanitaire stop en gaan op verkenning naar het dorpje.
Alaska was vroeger eigendom van Rusland, maar werd verkocht aan Amerika. Dat gebeurde nog voordat er hier goud en olie ontdekt werd. En dat hebben de russen zich zeer beklaagd. Maar uit de tijd dat het hier Rusland was is er hier nog één en ander blijven hangen. Je vindt hier russische winkels en... een russische kathedraal. De benaming kathedraal is misschien een beetje overdreven te noemen, maar het is wat het is.
Na ons kort bezoek aan de "kathedraal" kuieren we verder door de straten van Sitka. Niet dat het er echt veel zijn. Maar we zijn hier nu toch...
We stappen door tot aan Totem Square, waar welgeteld één totem staat. En hier bevindt zich ook één van de vele haventjes van Sitka. Dit stadje is trouwens alleen maar via het water of de lucht bereikbaar. Daardoor is alles hier een pak duurder dan op het vasteland.
Ondertussen steekt een hongertje de kop op, en omdat we nog niet meteen terugkeren naar ons schip stappen we het Sitka Hotel binnen om een hapje te eten op zijn Amerikaans.
In Amerika is het de bedoeling dat je het bedienend personeel een fooi (tip) geeft bij het afrekenen. Hier in het Sitka Hotel hebben ze de tip al bij op de rekening gezet. Dat maakt het voor ons al gemakkelijker om zonder gewetensproblemen de zaak te verlaten.
Carine heeft gezien dat er hier ook een kerkhof in de buurt is, en omwille van haar stamboom-kundige interesses gaat ze daar ook nog een kijkje nemen. Ondertussen neemt Patrick nog wat foto's van de rest van de omgeving.
In de omgeving hebben ze hier ook een slapende vulkaan, en die is in de jaren zeventig ooit het toneel geweest voor een uit de hand gelopen april-grap.
Een inwoner van Sitka, die bekend stond als grappenmaker, had er niet beter op gevonden dan met een helicopter een hele lading rubberbanden in de krater van de vulkaan te droppen en deze vervolgens in brand te steken. Daardoor steeg er een zwarte rookpluim op uit de vulkaan en dachten de inwonders dat de vulkaan ging uitbarsten. Op de rand van de vulkaan had hij in grote letters de tekst "1 april" gevormd voor de vliegtuigjes en helicopters die het spektakel kwamen gade slaan. Hij had ook bijna alle instanties verwittigd van zijn grap. Alleen was hij de kustwacht vergeten te waarschuwen en die vonden zijn grap niet zo geslaagd, waardoor hij een heel grote geldboete kreeg. Maar onze grappenmaker was zeer geliefd in Sitka, en men vond zijn grap zeer geslaagd. Daarom hebben toen alle inwoners een geldinzameling gedaan om de boete te betalen.
Toen er een paar jaar later een echte uitbarsting was van de Mount St-Helens, hebben heel veel inwoners aan onze grappenmaker gevraagd of hij nu niet een beetje aan het overdrijven was.
En dan keren we met de shuttle terug naar ons schip, we zijn graag tijdig terug, want zo'n schip wacht door de band genomen niet op passagiers die te laat terugkomen.
Morgen staat er weer een zeedag op het programma, maar deze keer een speciale. We varen namelijk tot aan de Hubbard-gletsjer.
Reactie plaatsen
Reacties
Zoals steeds weer een prachtig verslag, is ook een beetje mee reizen 😊