Naar Alaska : Dag 1 en 2

We waren zo goed op tijd dat zelfs checkin-balie nog niet geopend was. Maar geen stress, we zijn helemaal in vakantiestemming en hebben (normaal gezien) alle tijd van de wereld. Er staan vandaag twee vluchten op het programma. Een korte, van Brussel naar Frankfurt, en een iets langere van Frankfurt naar Vancouver in Canada. Die laatste vlucht duurt 10 uren, en zal vooral voor Carine een uitdaging worden, want die zit niet graag lang stil.

Onze eerste vlucht vertrekt netjes op tijd, en kom ook ruim op tijd aan in Frankfurt. We moeten ons dus niet haasten om onze volgende vlucht te halen.
Wim en Frieda ervaren nu ook het voordeel van een PRM-reiziger bij zich te hebben. We krijgen overal voorrang.
Aan een sneltreintempo trekken we door de luchthaven, inclusief paspoort-controles.

Ons vliegtuig staat al op ons te wachten aan Gate B22. Het is een Boeing 747, één van de grootste passagiersvliegtuigen die er zijn.
Alvorens we kunnen inchecken wordt er ook nog gecontroleerd of we wel over een ETA beschikken. Dat is een inreisvisum voor Canada. Blijkbaar zijn er toch mensen die dat niet hebben. Wij hadden dat allemaal begin dit jaar al netjes voorbereid.
En dan is het tijd om te boarden voor een (zeer) lange vlucht naar Canada, onze eerste bestemming.

Het duurt een tijdje voor dat alle passagiers aan boord zijn, maar dan is het zover, we kiezen het luchtruim voor de langste vlucht uit onze reis-carriere.
Gelukkig hoef je tijdens zo'n lange vlucht niet om te komen van honger en dorst. Want er zijn meerdere maaltijden voorzien tijdens de vlucht.
En er is ook in-flight entertainment. Zo kan je films kijken, spelletjes spelen en zien waar het vliegtuig zich bevindt. 

En je kan natuurlijk ook proberen te slapen, er zijn voor alle passagiers dekentjes en kussens voorzien. Als je wil kan je ook nog oordopjes en oogkleppen krijgen.

Na een dikke negen uur vliegen merken we dat we langzaam beginnen te dalen richting Vancouver. Door de wolken door zien we de Canadese mountains al verschijnen.

En een klein beetje later komt ook Vancouver in zicht.

En dan staan we op Canadese bodem. Voor ons de eerste keer dat we in Noord-Amerika komen. Als eerste dienen we hier onze immigratio te doorlopen. 
Dat gebeurt aan kiosken waar je in alle mogelijke talen de nodige zaken in orde kan maken. Zoals bijvoorbeeld je paspoort scannen. Omdat we al een pre-registratie gedaan hadden via onze smartphones verliep dat heel vlotjes. In no-time stonden we aan de uitgang van de luchthaven.

We moeten nu enkel nog wachten op onze taxi, maar die heeft een beetje vertraging. Da's helemaal niet erg. Het zonnetje schijnt en het is hier aangenaam warm. Onze taxi-chauffeur het Anton (neen, niet die uit Tirol) en is een sympathieke gast die ons al meteen wat tips geeft over wat er zo allemaal te zien in Vancouver. Niet dat we daar veel van gaan zien, want we zijn al 18 uur in totaal onderweg geweest. Hij zet ons netjes af aan ons hotel voor vandaag. Daar blijven we één nacht om dan vervolgens naar ons schip te trekken.

De verleiding om meteen te gaan slapen is groot, maar we besluiten om eerst toch nog een hapje te gaan eten alvorens ons bed op te zoeken.
Dat doen we in een Belgian Waffle Restaurant, vlakbij ons hotel.

De dag nadien worden we veel te vroeg wakker. Onze biologische klok loopt duidelijk nog niet synchroon met de plaatselijke klok. We nuttigen een lekker ontbijt in het restaurant van het hotel, en dan gaan we onze bagage een beetje herschikken. Op die manier kunnen we al onze koffers straks achterlaten bij het aankomen op de cruise-terminal. Om 11 uur pikt onze taxi ons op aan het hotel. En blijkbaar is Anton ondertussen onze vaste chauffeur geworden. Want ook vandaag mag hij ons naar onze bestemming brengen. Deze keer is het een korte rit, Hadden we niet verkeerd gereden dan waren we er al op 10 minuten, maar zelfs een ervaren chauffeur zoals Anton moet soms zoeken waar hij moet zijn.
We droppen onze bagage en gaan wat rondlopen op de cruise-terminal.

Omdat we pas omstreeks 15 uur op het schip kunnen hebben we nog tijd om de FlyOver Canada te doen. Dat is een soort van bioscoop waarin je gezeten in een gondel een luchtreis van een kwartier door heel Canada maakt. Deze "attractie" was zijn geld meer dan waard. Een paar jaar geleden hebben we iets soortgelijks in Helsinki gedaan, maar dit was van een totaal ander niveau. En ook buiten is de terminal een leuke plek om te vertoeven. Je ziet hier aanhoudend watervliegtuigjes opstijgen en landen.

Dan is het tijd voor het inchecken, veiligheidsscreening en als laatste de gevreesde Amerikaanse border-control. 
Ook hier hebben we vrijwel alle wachtrijen achter ons gelaten en mochten we via de priority-lanes gaan.
De border-control liep heel vlotjes, we hadden zelfs een officer met gevoel voor humor. En zo konden we aan boord gaan van de Brilliant Lady, onze thuis voor de komende elf dagen.

De Brilliant Lady van Virgin Voyages is een zeer jong schip en voorzien van de modernste snufjes. In elke cabine vind je een tablet waarmee je de verlichting, airco, multimedia volledig naar wens kan instellen. En elke cabine heeft ook een hangmat op het terras. 
We bekijken snel de (verplichte) veiligsvideo en gaan ons dan aanmelden bij het verzamelpunt dat ons toegewezen werd. En dat was zowat het enige dat nog van moetens was. Vanaf nu is de vakantie echt begonnen. Om 5 uur zou ons schip moeten vertrekken en dat doen ze hier niet in stilte maar met een heuse champagne-party.

Voor dat wij kunnen vertrekken moet eerst het schip naast ons, de Disney Wonder, vertrekken.  Dat vertrek was gepland voor 4 uur, maar pas rond vijf uur zijn ze vertrokken.

En een uurtje later is het onze beurt en zetten we koers naar Alaska !

We begeven ons ondertussen naar één van de vele restaurants aan boord van het schip voor een avondmaal. En dan is het tijd om te gaan slapen, onze kaars is uit... Morgen staat er een zeedag op het programma, dan gaan we het schip verder verkennen;