10 !

Tien dagen nog ! En dan gaan we de grote plas oversteken voor de verste reis uit ons bestaan. We trekken samen met Wim en Frieda naar het verre Alaska. Vanuit Brussel vliegen we eerst naar Frankfurt; Daar stappen we over op een Boeing 747, u weet wel zo'n enorm groot vliegtuig, om naar Vancouver in Canada te vliegen. Da's een vlucht van meer dan 10 uren. Het is te hopen dat Carine dat overleeft, want die zit niet zo graag stil.
We trekken dus eerst naar Vancouver om daar nog een nachtje op hotel te verblijven, want ons schip vertrekt de dag nadien vanuit de haven daar.
Maar zover zijn we nog niet. We zijn al stilletjes aan begonnen met alles bij elkaar te zoeken wat we gaan meenemen van foto en videomateriaal.
Omdat ze aan de overkant van de grote plas een ander stroomnet hebben dan hier moeten we daar op voorhand al rekening mee houden. In Noord-Amerika is de frequentie van het stroomnet namelijk 60 Hertz in plaats van 50 Hertz bij ons. Op het eerste zicht lijkt dat maar een detail, maar vooral voor video-opnames bij kunstlicht speelt dat wel degelijk een rol. Als je er geen rekening mee houdt krijg je flikkerende beelden. Daarom zijn we al begonnen met al onze video-camera's op 30 of 60 beeldjes per seconde in te stellen. 
Ook onze reisdocumenten zijn nu al netjes uitgeprint en in ons roadbook gestoken, inclusief onze ETA's en ESTA's die we nodig hebben om Canada en Amerika binnen te mogen. We zijn er dus helemaal klaar voor, het avontuur kan beginnen !