Selecteer een pagina

Vandaag is het al weer onze laatste dag in de Eifel. Deze week is weer voorbij gevlogen.
Desondanks het feit dat we (vooral Patrick dan) nog wat spierpijn hebben van onze tocht van gisteren, gaan we ook vandaag weer een wandeling doen. Deze keer trekken we naar Holzerath, ten zuiden van Trier. Waarom daar precies, dat verneem je verder in dit verslag.
Na een lekker ontbijt rijden we richting Holzerath, een klein dorpje, gelegen op 453 meter boven de zeespiegel. Blijkbaar is dat al genoeg om een hotel te hebben met als naam “Am Berg”.
Vandaag is de zon ook volop van de partij, het belooft een stralende dag te worden.
We kunnen onze auto gemakkelijk kwijt op de parking aan het begin van onze wandeling. Het eerste stuk is een asfaltweg, maar na een dikke kilometer komen we echt in het bos en op een bospad terecht.

De eerste helft van de wandeling gaat vrijwel uitsluitend in stijgende lijn. Dat wil zeggen dat we toch op een gegeven moment moeten gaan dalen, want een stuk van de wandeling loopt langs een kabbelend beekje, dat uitmondt in de Holzerather See, een klein meertje waarin je mag zwemmen als je dat wil.
Omdat we ons badpak niet meehebben, gaan we dat vandaag maar niet doen. Maar even op een bankje aan het water zitten, dat moet nog wel lukken.

Na een korte rustpauze gaat het terug in stijgende lijn. Want ons vertrekpunt ligt een stuk hoger dan het meertje waarons we ons nu bevinden. Maar de gedachte dat we zodadelijk lekker gaan eten in Trier helpt ons om het einddoel te bereiken.

Op onze terugweg naar Echterhausen houden we eerst nog een tussenstop in de stad Trier, gekend omwille van de vele overblijfselen uit de Romeinse tijd die er nog steeds te bezichtigen zijn.
Maar wij stoppen er deze keer niet voor de cultuur, maar wel voor de gastronomie.
We gaan naar de Kartoffelkiste, een restaurant in het centrum van Trier, waar je heerlijke aardappelgerechten kan eten. We hebben er een gewoonte van gemaakt om iedere keer als we in de buurt van Trier komen hier langs te gaan. Het eten is hier dan ook om duimen en vingers van af te likken.

Daarna is het tijd om terug naar Echtershausen te rijden, voor de laatste keer deze week. Morgen moeten we al weer naar huis. Maar we hebben een fantastische week beleefd hier in de Eifel. We danken dan ook nog eens van harte De Wandelkrant en Appartement Castelferien voor deze week die ze ons geschonken hebben. We gaan zeker nog eens een keertje terugkomen !

Wie ons wandeltraject van vandaag wil zien klikt HIER