Selecteer een pagina

Het is weer veel te snel gegaan. Amper een week geleden kwamen we hier in in Fiss, en vandaag is het al weer tijd op om afscheid te nemen van onze sympathieke gastvrouw en gastvrouw, Barbara en Huber Pale. Ze hebben er voor gezorgd dat onze vakantie weer perfekt verlopen is. Een voorbeeld van hoe een “Gastgeber” hoort te zijn.

En dan is het tijd om Fiss te verlaten. Maar we rijden niet rechtstreeks naar huis. Chelsea en Sydney blijven nog een weekje in Tirol. Hun Pa en Opa zijn op weg naar het Kaunertal om daar een week te verblijven. Om dat wij veel vroeger in het Kaunertal zullen aankomen dan zij, beslissen we om naar boven, naar de Kaunertaler Gletscher te rijden. Kwestie van onze wachttijd toch nuttig door te brengen.

Wie nog nooit in het Kaunertal gereden heeft kan zich er al best op voorbereiden dat er wel eens een koebeest in het midden van de weg kan staan. Vooral op de tolweg naar boven is dit schering en inslag. Soms staan ze in het midden van de weg. Maar nadat ze je eerst eens heel doordringend hebben aangekeken gaan ze wel aan de kant.
Uiteindelijk bereiken we het hoogste punt van de weg op 2750 meter boven de zeespiegel. Hier bevindt zich behalve de hoogstgelegen bushalte van Oostenrijk ook een restaurant. Daar gaan we iets drinken, want de berg zit nog helemaal in de wolken.

Ondertussen krijgen we bericht dat onze aflossers aangekomen zijn in het Kaunertal. Dus begeven we ons langzaam terug naar beneden. Maar niet zonder nog een paar keer halt te houden op een aantal mooie fotolocaties.

Nadat we Sydney en Chelsea “afgeleverd” hebben in Feichten Im Kaunertal, rijden we verder. Maar niet naar huis, maar richting Neukirchen am Teisenberg. Daar hebben we een hotelletje gevonden om te overnachten. Want morgen trekken we verder naar de Hans Peter Porsche Traumwelt. Vandaag hebben we echter nog wel de tijd om nog een wandeling in de buurt te doen.

Ook onze drone mag hier nog eens in de lucht. Voor Oostenrijk is het heel moeilijk om een vergunning te verkrijgen om er te mogen vliegen. Dus vliegen we daar niet. Maar hier in Duitsland kan het wel, daarvoor hebben we alle benodigde papieren.

Na een goeie zes kilometer wandelen staan we terug aan ons hotel. We traketeren ons zelf nog snel op een goeie frisse pint en dan is het slapenstijd. Morgen staan we vroeg op !