Selecteer een pagina

Ook voor vandaag stond er weer een interessante aktiviteit op het programma. Om half elf werden we aan de receptie verwacht voor een excursie naar de Torasseippi rendier-farm. Met een comfortabele bus werden daar naartoe gebracht. Onderweg zagen we een paar plekjes waar we ’s maandags met onze sneeuwscooter-safari voorbij gekomen waren. Het laatste stukje van de rit ging over spekgladde wegen die kronkelend op een heuvel naar boven leidden. Maar voor onze buschauffeur was dat blijkbaar geen enkel probleem. En een klein halfuurtje later stonden we al bij “onze” rendieren.

We krijgen van de plaatselijke gids een korte uitleg over hoe het allemaal in zijn werk zal gaan, maar in de praktijk komt het er op neer dat je gewoon moet rekenen op de goodwill van het rendier dat je slee voorttrekt. En rem valt er nergens te bespeuren, ze gaan er hier van uit dat het rendier stopt als de slee voor hem (of haar) stopt, da’s alvast een bemoedigende gedachte ­čÖé
We stappen per twee in onze slee (dat rijmt ook nog lekker) en het startsein wordt gegeven voor een korte tocht van bijna 3 kilometer door de bossen en vlaktes.

Het grootste gedeelte van de tocht verloopt aan een gezapig tempo zodat je rustig kan genieten van de omgeving. Maar af en toe wordt er een klein spurtje uitgeperst waarbij het rendier dat je slee voorttrekt zich eens helemaal kan laten gaan. De sneeuw vliegt ons dan om de oren, nu ja we hopen dat het sneeuw was want zo’n rendier stopt net zoals een husky niet om zijn behoefte te doen maar laat alles de vrije loop. Als je dan ook nog weet dat de “uitlaat” van zo’n rendier ongeveer even hoog staat als de hoofden van de passagiers van de slee, dan hoeven we er geen tekening meer bij te maken zeker ?
Gelukkig voor ons hebben we de rit zonder sproeten kunnen afmaken.

Als we terug bij ons vertrekpunt zijn aangekomen, staat Jenny al op ons te wachten. Zij gaat ons inwijden in de kultuur van de Sami, de oorspronkelijke inwoners van Lapland. Zeg nooit Lap tegen een Sami, want dat is blijkbaar een belediging voor die mensen.
Sami zijn te vergelijken met wat Aboriginals voor Australi├ź zijn en Indianen voor Amerika, de oorspronkelijke inwoners van deze streken. Heden ten dage zijn er nog zo’n 20.000 “echte” Sami. Dat komt doordat er vroeger alles aan gedaan werd om deze mensen tot Finnen te hervormen. Gelukkig heeft men ondertussen ingezien dat dat alles niet zo netjes was en is het respect voor Sami teruggekeerd.
We krijgen eerst een powerpoint presentatie te zien over de rendieren en alles wat daar bij hoort.
Hier komen we zeer interessante zaken te weten over het kweken van deze dieren. Je zal in heel finland nergens wilde rendieren vinden, het zijn allemaal gekweekte dieren, zoals wij bij ons koeien kweken.
Rendieren mogen trouwens alleen maar in Lapland gehouden worden, en er wordt met quota gewerkt.
Er zouden zo’n 200.000 Rudolfs en zijn soortgenoten rondlopen in Lapland. Daarvan verwijnen er elk jaar zo’n 100.000 stuks richting uw bord (als u het lust), maar er komen er ook elk jaar 100.000 nieuwe bij. Maar het allerinteressantste weetje had te maken met het castreren van de mannelijke rendieren.
Sinds Finland toegetreden is tot de EU gebeurt dat met een speciale tang. Maar de periode daarvoor gebeurde het zeer ambachtelijk… met de tanden van de rendierboer….

In de schuur waarin de presentatie gegeven wordt hangen talloze zaken die allemaal met het leven van de rendierhouders te maken hebben. Die zijn allemaal afkomstig van de laatste echte bewoonster van deze boerderij die nadien een museum geworden is. Bij sommige van die zaken frons je dan wel het voorhoofd. Zo mochten we een paar super-warme pelsen handschoenen aanproberen. Die bleken gemaakt te zijn van … de hond des huizes… weliswaar NA zijn natuurlijke dood.
Maar de Finnen en vooral de Sami zijn van het principe dat je niks mag weggooien en dat alles wel ergens kan voor gebruikt worden….
Na de presentatie trekken we naar het oude woonhuis, dat er al een dikke 250 jaar staat, maar nog in vrij originele staat is gebleven. Het werd trouwens gebouwd door (u raad het nooit) Nederlanders die naar hier gemigreerd zijn.

Ook hier kregen we een zeer boeiende uitleg van Jenny. Zo leerden we dat Finnen in tegenstelling tot wat je zou denken zeer gastvrij zijn en dat ze er geen probleem van maken om reizigers opvang voor een nacht te bezorgen. Als je ziet dat er een omgekeerde bezem voor de deur staat, dan moet je echter geen moeite doen, want dan zijn de bewoners niet thuis…
En als je je afvraagt waarom de traditionele Sami kledij blauw is, dat is de schuld van de Engelsen, want die leverden op een bepaald moment alleen nog maar blauw linnen aan de Finnen.
Vervolgens trekken we weer naar buiten, en maken een kort tochtje door het bos, waar in het midden een grote hut staat, waar het houtvuur al gezellig aan het branden is. Hier krijgen we onze middaglunch, een heerlijke portie rendiersoep ! Ook lekkere koffie (wist je trouwens dat Finnen de grootste koffie drinkers ter wereld zijn ? ) en koekjes mogen niet ontbreken.

We leren hier ook dat Finnen heel er op hun priv├ę gesteld zijn, ze zijn niet onvriendelijk, maar hebben niet graag dat iemand zich ongevraagd in hun leefwereld mengt. Dat gaat ver, zo is het volstrekt normaal dat wanneer twee kennissen elkaar tegenkomen op straat, dat ze elk de andere richting uitkijken, omdat ze elkaars priv├ę willen respecteren. En toch zijn ze er voor elkaar als ze hulp nodig hebben. En voor wie het nog niet moest weten, sauna is een Finse uitvinding. Er zijn ongeveer 5.5 miljoen Finnen en 3.5 miljoen sauna’s in Finland. Bijna elk gezin heeft zijn eigen sauna hier, het is hier een deel van volkskultuur. Zelfs bijna alle luchthavens hier hebben een sauna voor de passagiers die er op hun vliegtuig moeten wachten.
En als afsluiter van onze excursie brengen we ook nog een bezoek aan een ijshotel dat hier vlakbij staat.