Selecteer een pagina

Als we  vanochtend wakker werden duidde de thermometer -20 graden aan, dat zijn hier compleet normale temperaturen voor deze tijd van het jaar. En blijkbaar is het vannacht nog veel kouder geweest, tot -40 aan de oever van de rivier.  Ook voor vandaag hebben we weer vanalles op onze planning staan. We beginnen de dag met een wandeling naar Larssons Lake, een klein meertje vlak bij de lodge. Larssons Lake is genoemd naar de man die er woont in een huisje aan de rand van het meer. Onze gidsen hebben ons de afgelopen dagen verteld dat hij het leuk vindt om bezoek te krijgen, en sociaal zoals we zijn hebben we hem een bezoekje gebracht.

De man die in het huisje woont heet Rolf Larsson, en is een 81-jarige weduwnaar die hier na de dood van zijn vrouw, zes jaar geleden, is komen wonen. 
Rolf is een zeer symphatieke man, die de halve wereld gezien heeft in zijn beroepsverleden als cartograaf. Zo werkte hij onderandere in Afrika en Zuid-Amerika. 
Hij spreekt trouwens net zoals de meeste zweden, vloeiend engels, je hoeft dus niet je beste zweeds boven te halen wanneer je hem bezoekt. 
Het huis waarin hij woont is kraaknet vanbinnen en mooi gedecoreerd. We drinken een lekkere koffie bij hem en hebben ook een cadeautje voor hem meegebracht, een lekkere fles wijn.

De tijd vliegt voorbij bij Rolf, het is al middag als we terug aan de lodge aankomen voor ons middagmaal. Vandaag stond er onderandere lekkere bloemkoolsoep op het menu. We hebben hier eigenlijk nog geen enkele dag gehad waarop we niet lekker gegeten hebben. Het eten is hier echt wel dik in orde.
Na de middag omstreeks twee uur verzamelen we buiten voor een kennismaking met de Sami-cultuur en de rendieren. Daarvoor rijden we eerst gezamelijk met een slede die voortgetrokken wordt door een sneeuwscooter naar het dorp.

De rit naar het dorp duurde maar 20 minuten, maar er stond een koude wind waardoor het heel koud aanvoelde. Gelukkig was dat gevoel snel weer voorbij als we bij de rendieren aankwamen. 
Daar aangekomen mochten we eerst een aantal rendieren voederen met gedroogd mos, iets waar ze gek op zijn.

Na het voederen van de rendieren trekken we naar de Lavvu (Sami-tent) die hier staat waar we en uitleg krijgen over hoe het leven er vroeger in zo’n tent aan toe ging. Tot vlak na de tweede wereldoorlog leefden de Sami in deze tenten omdat ze mee reisden met hun rendierkuddes. Na de tweede wereldoorlog kregen ze van de zweedse overheid huizen, zodat ze over een vast adres beschikten. Sindsdien is het leven in tenten verleden tijd geworden. Vandaag de dag hoeden de Sami hun kuddes met behulp van auto’s en sneeuwscooters. Doormiddel van gps weten ze ook precies waar een kudde zich bevindt. Na het bezoek aan de Lavvu trekken we verder naar een houten huisje waarin een gezellig haardvuur brandt. Daar krijgen we weer lekkere koffie, en komen we alles te weten over de Sami-cultuur. De sfeer is prima, want op ’t einde beginnen we zelfs Sami-liederen te zingen. Voor ons was het al de tweede keer dat we hier een bezoek brachten, maar toch blijft het een ongelooflijk boeiende ervaring. Niet in het minst door de bevlogenheid waar onze gastvrouw haar verhaal doet. 

Daarna is het tijd om terug te keren naar de lodge. We kunnen kiezen, ofwel te voet, ofwel met de slede. We zijn wat aan de luie kant, en kiezen voor de laatste optie.