Selecteer een pagina

Tot nu toe hebben we hier in Lannavaara alles met zijn vieren samen gedaan. Vandaag komt daar verandering in. Greet en Kris gaan op dagtocht met de sneeuwscooter, en wij hebben een vrije dag. 
Uiteraard gaan we hier niet op onze luie kont blijven zitten, maar gaan we er te voet op uit. Nadat we tijdelijk afscheid genomen hebben van Greet en Kris trekken we naar het dorp. 

Wanneer we de moedige sneeuwscooteraars uitgezwaaid hebben trekken wij naar het klooster van Lannavaara. Stel u bij dat klooster niet veel voor. In feite is het een huis waarin twee nonnen wonen. We hadden vernomen dat ze graag bezoek ontvangen, en zo sociaal als we zijn hebben we besloten om hen met een bezoek te vereeren. Het “klooster” ligt op een heuveltje, vlakbij de dorpswinkel.

Het klooster is gehuisvest in de oude dorpsschool van Lannavaara. Omdat er te weinig inwoners in Lannavaara zijn is de school gesloten en dient ze nu dus als klooster. Eigenlijk dient de school als werkplaats voor de nonnen, zelf wonen ze in het huis er naast, waar vroeger de leerkrachten van de school woonden. Als we aanbellen verwelkomt zuster Klara ons heel hartelijk. Ze toont ons met de nodige trots hun kapel.

Er leven slechts twee nonnen in het klooster, en ze vullen hun dagen met houtbewerking en gebed. Zuster Klara is uit Polen afkomstig, een land waar ze nog overtuigd katholiek zijn. Of dat hier in Lannavaara gaat aanslaan is nog een beetje de vraag, want in Zweden is men overwegend protestants. Als men sowieso al gelovig is. 
Zuster Klara heeft ook benadrukt dat we terug moeten gaan bidden, want anders gaan we nooit in de hemel terecht komen. We vinden het bewonderenswaardig dat er nog mensen zijn die zo hard op gaan in hun geloof, maar we vrezen toch dat het voor ons al te laat is…
Na ons bezoek aan het klooster trekken we terug naar het dorp voor een kort bezoekje aan de dorpswinkel, en vervolgens gaan we ook nog even in “Kristallen” binnen. Dat is een winkeltje en een klein museum waar je heel veel edelstenen kan vinden die hier in Lannavaara en omgeving gevonden kunnen worden.

In de namiddag trekken we nog eens onze warme kledij en wandelen we naar Larssons Lake, dat is het meertje aan het huis van Rolf Larsson, de sympatieke man die we gisteren nog bezochten. Hier gaan we nog even met de drone vliegen, kwestie van onze collectie luchtbeelden van Lannavaara nog wat uit te breiden.

Het begint stilletjesaan donker te worden, dus wandelen we terug naar de lodge. Normaal gezien zouden Greet en Kris rond 4 uur in de namiddag terugkomen van hun sneeuwscooter-dagtocht. Maar hun tocht is wat avontuurlijker verlopen dan gepland, en ze arriveren pas rond half zes aan de lodge met heel veel straffe verhalen. Blijkbaar was het parcours dat ze afgelegd hebben heel zwaar en moesten ze regelmatig hun sneeuwscooter uit de diepe sneeuw rechttrekken.

Maar ze zijn nog net op tijd teruggeraakt voor het avondmaal, dat net zoals de vorige keren weer super lekker was. Morgen is het onze laatste dag in Lannavaara. Die is goed ingevuld, we gaan nog een dagtocht met de huskies doen, en ’s avonds rijden we nog met de sneeuwscooter de berg op, om misschien nog een laatste keer het noorderlicht te zien.
En om de avond af te sluiten heeft Patrick nog een telefonisch interview gegeven, live op Radio Minerva, over hoe leuk het hier wel is.