Selecteer een pagina

We hebben zalig geslapen in het hotel Zur Post in Neukircen am Teisenberg. Het ontbijt was ook zeer lekker. We kunnen onze dag goedgemuts beginnen. We rijden vandaag nog een beetje verder richting Salzburg, naar het dorpje Anger, nog steeds in Duitsland. En ze hebben daar iets bijzonders, het Hans Peter Porsche Traumwerk. Hans Peter Porsche is een kleinzoon van de stichter van het gekende merk Porsche, en hoeft niet op een eurootje te kijken. De man heeft ook een heel grote speelgoedcollectie en heeft een voorkeur voor Märklin treinen. In Anger heeft hij het Hans Peter Porsche Traumwerk gebouwd. Een museum waar je al die dingen kan zien. We gingen vooral voor de enorme modelbaan die er staat. Maar ook de rest van het museum is echt de moeite waard. Als je in de buurt bent, moet je er zeker langs gaan. Een echte aanrader !

Waar we in het bijzonder voor naar hier gekomen zijn is de meer dan 500 vierkante meter grote modeltreinbaan.
Deze is een echt pareltje. Het thema van de baan is de Alpen, sowieso al ons favoriete thema. Maar wat de baan echt bijzonder maakt is de combinatie van de baan met videomapping. Op de muren zie je achter de bergen wolken die bewegen, net zoals in het echt. Maar het gaat veel verder dan dat, op geregelde tijdstippen vormen er zich donkere wolken en breekt er een hitte-onweder los. Net echt ! Een dag duurt op deze baan 17 minuten, waarbij de laatste minuten van de dag beginnen met de nacht en een ware lichtshow op de bergen. Dit is werkelijk adembenemend knap !

Buiten is er ook een grote speeltuin en minitreintje waar de bezoekers op kunnen mee rijden. Je kan er uiteraard ook iets drinken en/of eten.

Net op het moment als we het museum verlaten gaat onze telefoon. Slecht nieuws !
Sydney heeft een epileptische aanval gehad boven op de Kaunertaler Gletscher en is met de reddingshelicopter naar het ziekenhuis in Innsbruck gebracht. We keren daarom terug naar Innsbruck. Gelukkig blijkt het allemaal nogal mee te vallen. Hij moet wel een nacht ter observatie blijven. Omdat Chelsea en zijn pa en opa toch nog een week in Tirol blijven, besluiten wij om dan maar rechstreeks naar huis te rijden.

We gaan de hele nacht doorrijden tot we thuis zijn, dan hebben we geen last van maandagfiles. En tot middernacht zijn er ook nog geen vrachtwagens op de duitse snelwegen. Dat is ook mooi meegenomen. Bij Rosenberger stoppen we nog voor ons avondeten, het was geleden van ’s ochtends dat we nog iets gegeten hadden. En dan trekken we de nacht in, naar Mechelen.

En zo arriveren we net voor 6 uur ’s ochtends terug in Mechelen. We hebben weer een fantastisch verblijf in de bergen achter de rug. Weliswaar met een onverwachte wending op het einde, maar ook dat komt allemaal orde…