Selecteer een pagina
Fiss 2018 : De (lange) weg naar de bergen

Fiss 2018 : De (lange) weg naar de bergen

Het is zaterdagavond, de zon begint langzaam maar zeker onder te gaan. Gezeten op het balkon van ons vakantie-apartement in Fiss beginnen we met het schrijven van ons dagelijks reisverslag. Geef toe, er zijn slechtere omstandigheden om achter de computer te zitten .;)

Het was ons plan om afgelopen nacht zo rond een uur of twee te vertrekken vanuit onze thuisbasis in Mechelen. Maar je kent dat wel, het schoolreis gevoel… niet kunnen wachten om te mogen vertrekken. Aangezien we toch niet meer konden slapen, zijn we dan maar omstreeks middernacht vertrokken. Onze route hebben we op ’t allerlaatste moment gekozen. De Duitse snelwegen zijn nog altijd één grote bouwwerf, aan de wegenwerken ontkomen is sowieso onmogelijk. Maar we kiezen de weg waarvan we vermoeden dat we het minste problemen gaan kennen. Dat is de route via de A3 naar Frankfurt en zo verder tot Würzburg, waar we afdraaien op de A7 om zo verder te rijden richting Ulm. Vanaf daar is het allemaal routine.

Onze eerste tussenstop was aan het Total tankstation van Waremme. We wilden eigen pas in Lichtenbusch, vlak op de grens met Duitsland, tanken maar een rood lampje op ons dashboard maakte duidelijk dat we toch beter in Waremme zouden tanken.

Als onze tank weer vol is, en iedereen voorzien is van drank en voedsel voor de nachtelijke rit rijden we verder richting Duitsland. We volgen de E40 tot aan de grens in Lichtenbusch, vervolgens gaat het verder tot in Keulen. Vlak na Keulen staat de man met de hamer al op Patrick te wachten. Hoog tijd voor een dutje. Dat dutje duurt een dik uurtje. Het valt trouwens op dat er heel veel Belgen zijn die langs deze weg onderweg zijn.

Behalve  veel Belgen zijn er ook opvallend veel Engelsen onderweg, en vaak ook nog eens met een aanhangwagen met een boot er op. We vragen ons af waar die naartoe trekken. We hebben ondertussen ook al een aantal bouwwerven op de Autobahn mogen verwerken. Tot nu toe ging dat zonder noemenswaardige vertraging. Als we in Wûrzburg naderen is het tijd voor een sanitaire stop.  Een koffietje kan er ook al in, de zon is ondertussen al opgekomen. Carine heeft ondertussen ontdekt dat onze auto een alarmsysteem heeft. Dat deed ze samen met de rest van de parking…

Een paar kilometer na de parking verlaten we de A3 en draaien de A7 op. We rijden zo in de richting van Ulm.
Het is de bedoeling om ook bij te tanken op de Parkplatz Ellwanger Berge West, alwaar zich een Total tankstation bevindt.
Tot onze grote verrassing is bevindt bevond geworden. Het tankstation is er nog, maar lijkt nu eerder op een Esso station.
Maar geen nood, er is nog genoeg diesel in onze tank om door te rijden tot vlak bij Ulm. Daar bevindt zich net naast de snelweg ook een Total-station en kunnen we onze tank weer vullen.

Vanaf nu rijden we rechstreeks door tot bij het Rosenberger wegrestaurant in Hohenems. Hierbij komen we ook in onze eerste file terecht. In de buurt van Memmingen, waar we van de A7 afbuigen naar de A96 is er een accordeonfile. Maar geluk valt het allemaal heel goed mee en verliezen we hoop en al een dikke 5 minuten.
Het is al 10 uur gepasseerd als we bij Rosenberger aankomen, waar zich net een Chinese invasie voordeed in de sanitaire afdeling.
We nuttigen ons ontbijt, en beginnen dan aan de laatste etappe van onze reis naar Fiss.

We hebben trouwens net zoals afgelopen winter geen klassiek snelwegenvignet gekocht, maar online een elektronisch exemplaar besteld; Dat werkt op het principe van nummerplaatherkenning. Volgens de bevestingsmail die je dan krijgt bij je online aankoop moet je ook geen aankoopbewijs in de auto bewaren. Maar geloof ons, je kan het beter bijhebben, want bij een wegcontrole konden de ASfinag heren toch niet meteen zien of we wel een virtuele sticker gekocht hadden.
Omdat het mooi weer is, en we tijd genoeg hebben, rijden we niet door de Arlbergtunnel, maar rijden we over de pas.

Omstreeks kwart voor één komen we aan in Fiss, bij Apart Carina. We krijgen een hartelijk welkom van de familie Pale.
Het is niet de eerste keer dat we hier komen. De vorige twee keren hebben we hier telkens een prachtige vakantie beleefd.
Vorig jaar waren we te laat ons verblijf te boeken en toen moesten we noodgedwongen naar een ander apartement uitwijken.
Maar voor dit jaar waren we er op tijd bij. Na een gezellige babbel met een tas koffie en een bijhorend koekje is het tijd om ons apartement te gaan betrekken. Uiteraard niet zonder eerst een drink te doen op eenieders gezondheid.

Na een lekkere maaltijd, bereid door chef-kok Sydney brengen we nog een kort bezoek aan de Wolfssee, en we drinken nog een glas in café Marende.

En daarmee zit onze eerste vakantie dag er op. Morgen trekken we onze wandelschoenen aan, en gaan er zelfs mee op stap !

Tot dan !

Fiss 2018 : Het is weer zover !

Fiss 2018 : Het is weer zover !

We hebben er het hele jaar naar afgeteld, maar vanavond is het weer zover ! We trekken weer naar onze favoriete zomervakantiebestemming : Serfaus-Fiss-Ladis !
Net zoals vorig jaar verblijven we weer in Fiss, en terug bij de familie Pale in Apart Carina.
Vanmorgen zijn we begonnen met de auto helemaal leeg te laden en dan vervolgens naar de handcarwash te rijden.
Dat is één van de tradities die we in ere proberen te houden. Met een fris gepoetste wagen is het eens zo leuk om op vakantie te vertrekken.

Wat ook tot de vaste rituelen behoort is het bezoek aan het containerpark (een mens kan wat rommel verzamelen gedurende het jaar). Daarna is het tijd om de dakkoffer op de auto te monteren. We gaan met z’n vieren op vakantie en dan neem je wel wat bagage mee. Wij in het bijzonder, want we sleuren heel wat foto en videomateriaal mee om onze vakantie te vereeuwingen.

We vertrekken elk jaar bij het begin van de grote vakantie, dat is ook het begin van de kermis in Mechelen.
Kermisfrieten zijn het vaste laatste avondmaal alvorens we naar de bergen trekken.
Patrick gaat zodadelijk zijn bed opzoeken en proberen te slapen. Het is de bedoeling dat we vannacht ergens tussen middernacht en twee uur vertrekken. Hoe we gaan rijden, dat is nog niet geweten, dat zien we straks wel.

Dit jaar kan je ons ook volgen via de App (en website Polarsteps), ga naar https://www.polarsteps.com/Heumsweetheum op de website, of zoek in de app naar heumsweetheum en je kan ons op de voet volgen !

Hier zijn we (weer)

Hier zijn we (weer)

Ja, we geven het onmiddellijk toe, jullie hebben de laatste maanden vrijwel niks van ons gehoord op onze website.
We hebben het dan ook heel druk gehad met van alles en nog wat. Gaande van het mee organiseren van een huwelijksfeest tot weekendjes in Duitsland. Voor één keer hebben we daar eens niet uitvoerig over gepost op onze site. Ja, we kunnen het wel als we willen. Er op uit trekken zonder daar een website over vol te schrijven 🙂
Er moest ook nog een video-film gemonteerd worden met onze belevenissen in Lapland, daarover zodadelijk meer, onderaan dit bericht !

Maar onze sabbat zit er op, we worden terug actief ! Dat mag ook wel, want binnen precies één week zitten we weer in één van onze favoriete zomerbestemmingen : Het zonnige Fiss !
Dit jaar keren we terug naar apart Carina bij de sympathieke famillie Pale. We hebben daar al eens twee jaar na elkaar verbleven. Na drie jaar is het tijd voor een weerzien.

Met nog een week te gaan vooraleer we naar de bergen vertrekken dient er echt nog heel veel te gebeuren. Het enige wat al echt geregeld is, is ons autowegenvignet voor Oostenrijk. Sinds dit jaar kan je dat digitaal aanschaffen. Je moet dus geen klevertje meer tegen je voorruit kleven wat er nadien nooit in één keer afgaat zonder kleefresten achter te laten.
Sinds dit jaar werken ze in Oostenrijk met nummerplaatherkenning. Je moet wel je digitale vignet minstens 18 dagen op voorhand aanvragen. Dat komt doordat men in Oostenrijk bij online aankopen gedurende 14 dagen het recht heeft om van de aankoop af te zien. Je zou dus een vignet voor 10 dagen kunnen aanschaffen en na die tien dagen zeggen dat je ’t niet moet hebben. Om dat te voorkomen moet je het dus 18 dagen op voorhand aanschaffen.
We zijn ook nog aan ’t nadenken over de reisroute die we gaan nemen. De Duitse Autobahn is nog steeds één grote bouwwerf. Je vindt met moeite een traject waarop er geen werken zijn. We hebben natuurlijk wel het voordeel dat we ’s nachts rijden, waardoor het minder druk is. Maar toch, we gaan proberen om de extreem lange werven te vermijden.

We gaan dit jaar trouwens voor het 15de jaar in de zomer naar de Oostenrijkse bergen. Enkel in 2010 hebben we eens afgeweken van onze bestemming en verbleven we in de Franse Haut-Alpes. Qua landschap was het daar zeker even mooi als Oostenrijk. Maar we mistten de “gemütlichkeit” van de Oostenrijkers enorm. Het is dan ook maar bij 1 jaar in Frankrijk gebleven.

Voor dit jaar hebben we ook nog een nieuwigheidje. Je kan ons niet alleen volgen via deze website, maar via de populaire app Polarsteps. Daarover lees je hier binnenkort meer.

O ja, we hadden jullie nog wat beloofd in verband met onze Lapland-film. Wel, we hebben hem integraal online gezet voor jullie ! Daar moet op gedronken worden !

Je kan onze film hieronder bekijken, of via Youtube. Veel kijkplezier !