Voor vandaag staat onze laatste bestemming van ons Alaska-avontuur op de agenda. We leggen aan in Icy Strait Point, de enige cruise-bestemming in Alaska die in privaat bezit is. Meer dan 1300 native Americans hebben hier hun aandeel in de firma hebben. Alle inkomsten hier gaan rechtstreeks naar de lokale gemeenschap. Zo omstreeks negen uur gaan we aan wal voor onze korte excursie.
Vandaag staat de hoofdstad van Alaska op de agenda. We komen aan in Juneau. Dit is een zeer druk bezochte bestemming in Alaska. Juneau is trouwens ook de hoofdstad van de staat Alaska. En je kan de hoofdstad alleen maar via het water of de lucht bereiken. Maar dat is met wel meer plekken hier in Alaska het geval.
Vandaag zijn we vroeg uit de veren. Ons schip meert al om zeven uur 's ochtends aan, en we worden om half acht al aan wal verwacht. Daar wacht een bus op ons die ons naar het station van de White Pass & Yukon Route. Dat is een smalspoor treinroute die ons tot in Canada brengt via de White Pass.Onderweg naar het station vertelt Ethan, onze chauffeur en gids ons al interessante wetenswaardigheden over Skagway.
Ook vandaag brengen we de dag nog eens op zee door. Maar deze keer staat er wel iets speciaals op het programma. We varen namelijk tot aan de Hubbard Gletsjer. Deze gletsjer is de grootste getijdengletsjer van Noord-Amerika. Hij is maar liefst 122 kilometer lang en bijna 10 kilometers breed.Hij komt bijna 110 meter boven de waterspiegel bovenuit. Met ons schip varen we zo dicht mogelijk tot bij de gletsjer. Omdat er regelmatig grote brokken ijs afbreken van deze gletsjer moeten we uiteraard wel een veilige afstand bewaren. Na ons ontbijt begeven we ons naar het achterdek
We hebben de hele nacht gevaren, en deze ochtend komen we aan in Sitka, het volgende doel van onze Alaska Cruise.Omdat de cruiseboten niet aanmeren in het centrum van Sitka worden we met een shuttlebus naar daar gebracht. Dat verloopt hier allemaal heel vlotjes.Ook nu hadden we weer een bijzonder spraakzame chauffeuse. De rit duurde amper een kwartier, maar ook nu weer werden we overladen met informatie over het dorpje. Ze hebben hier zelfs één rond punt, waar ze de inwoners van Sitka hebben moeten leren hoe ze dat moesten gebruiken.Onze shuttle brengt ons tot aan het Sitka Historical Society & Museum. Daar doen we nog snel een sanitaire stop en gaan op verkenning naar het dorpje.
Vandaag zetten we voor het eerst voet aan wal in Amerika. Gisteren zaten we de hele dag op zee, toen hadden we nog vaste bodem onder onze voeten gehad. Maar vandaag is het the real stuff ! Bij het ontwaken waren we de baai van Ketchikan al aan het binnenvaren. Op de voet gevolgd door de MSC Poësia, die blijkbaar ook Ketchikan op het programma staan had. Terwijl we ontbijten legt ons schip aan in de haven.
Vandaag staat er een zeedag op het programma. Als ondertussen ervaren cruisers weten we dat we vandaag nergens aan wal zullen gaan omdat we de hele dag onderweg zullen zijn naar Ketchikan, onze bestemming voor dinsdag.Dat wil echter niet zeggen dat we ons zitten te vervelen op de Brilliant Lady. Want er is hier zoveel te zien en te beleven.
We hebben meer dan 300 dagen afgeteld naar dit moment, maar eindelijk is het zover : We vertrekken naar het verre Alaska. Voor onze vrienden Frieda en Wim is het hun zoveelste verre reis. Voor ons is het de eerste keer dat we Europa verlaten.Onze taxi zou normaal gezien om kwart na zes 's morgens voor onze deur staan. Maar toen we om kwart voor zes (ja, we waren veel te vroeg wakker) eens naar buiten keken, stond hij er al. Dus zijn we maar meteen naar de luchthaven vertrokken, uiteraard met eerst nog een omweggetje om Frieda en Wim op te pikken. En zo stonden we om half zeven al op de luchthaven van Zaventem.
Tien dagen nog ! En dan gaan we de grote plas oversteken voor de verste reis uit ons bestaan. We trekken samen met Wim en Frieda naar het verre Alaska. Vanuit Brussel vliegen we eerst naar Frankfurt; Daar stappen we over op een Boeing 747, u weet wel zo'n enorm groot vliegtuig, om naar Vancouver in Canada te vliegen. Da's een vlucht van meer dan 10 uren. Het is te hopen dat Carine dat overleeft, want die zit niet zo graag stil.We trekken dus eerst naar Vancouver om daar nog een nachtje op hotel te verblijven, want ons schip vertrekt de dag nadien vanuit de haven daar.Maar zover zijn we nog niet. We zijn al stilletjes aan begonnen met alles bij elkaar te zoeken wat we gaan meenemen van foto en videomateriaal.Omdat ze aan de overkant van de grote plas een ander stroomnet hebben dan hier moeten we daar op voorhand al rekening mee houden. In Noord-Amerika is de frequentie van het stroomnet namelijk 60 Hertz in plaats van 50 Hertz bij ons. Op het eerste zicht lijkt dat maar een detail, maar vooral voor video-opnames bij kunstlicht speelt dat wel degelijk een rol. Als je er geen rekening mee houdt krijg je flikkerende beelden. Daarom zijn we al begonnen met al onze video-camera's op 30 of 60 beeldjes per seconde in te stellen. Ook onze reisdocumenten zijn nu al netjes uitgeprint en in ons roadbook gestoken, inclusief onze ETA's en ESTA's die we nodig hebben om Canada en Amerika binnen te mogen. We zijn er dus helemaal klaar voor, het avontuur kan beginnen !
Nog 50 dagen scheiden ons van onze grote reis. Voor het eerst in ons leven gaan we intercontinentaal ! En als we het doen, dan doen we 't goed, want we trekken naar Canada en Amerika voor een cruise langs de kust van Alaska !
Vandaag is het onze laatste dag in Polen. Warschau heeft ons zeer aangenaam verrast. Er staan vandaag eens geen ochtendwandeling op het programma voor Carine maar gaat ze braaf met de rest van ons gezelschap mee ontbijten.Omdat we pas vanavond terug naar België vliegen doen we nog een laatste cultureel uitstapje. Deze keer naar het nabij gelegen spoorwegmuseum.Dat museum is gevestigd in het voormalig eindstation van de PKP-spoorwegen. Het museum ligt op loopafstand van ons hotel. We zijn al uitgecheckt (dat kan hier tot 12 uur 's middags), maar mogen onze bagage hier achterlaten tot we naar de luchthaven vertrekken.
Het is maandag, maar we gaan nog niet naar huis. We hebben er een XL weekend van gemaakt en blijven tot en met dinsdag in Warschau.Ondertussen is het ook al een traditie geworden dat Carine haar ochtenwandeling gaat doen met Ray (de mascotte van Radio Minerva die mee met ons op reis mag).
