Selecteer een pagina

Vandaag houden we onze rustdag. Wil dit zeggen dat we de hele dag op onze luie krent in de zeten van ons appartement gaan blijven zitten ? Nee hoor, maar we gaan vandaag geen wandeling doen. Op algemeen verzoek van de juniors trekken we nog eens keertje naar de Alpine Coaster in Imst. Volgens de website van de Imster Bergbahnen is het met zijn drie en een halve kilometer lengte nog steeds de langste Alpine Coaster ter wereld. Op die afstand daal je dan zo’n 500 meter af aan een snelheid die je zelf kan bepalen. Op voorwaarde dat er geen angsthazen voor je zitten die stapvoets naar beneden rijden. Normaal gezien doe je zo’n 10 minuten over de rit naar beneden. Bij onze juniors ging het echter zo snel dat we hun prestaties moesten vastleggen met een highspeed camera om ze toch nog maar even in beeld te krijgen :

Na ons bezoek aan de Alpine Coaster rijden we naar Zams, vlakbij Landeck. Daar ligt de Zammer Lochputz, een kleine kloof die doorsneden wordt door de Lötzbach, die met veel geweld via een 30 meter hoge waterval naar beneden gedonderd komt.
Deze kloof is niet zo groot en indrukwekkend als bijvoorbeeld de Rosengartenschlucht in Imst, maar we vinden het wel iets hebben. Er bestaat een hele mythe rond deze kloof, een verhaal over een liefde tussen twee jongelingen die gedwarsboomd werd door een jaloerse stiefvader. Het water van de Lötzbach wordt ook vandaag nog altijd gebruikt voor het voeden van één van de allereerste waterkrachtcentrales van Tirol. Je kan de machinekamer van de centrale kostenloos bezoeken. Wil je de kloof ook bezoeken, dan dien je te betalen, maar voor slechts 4 euro per volwassene hoef je het echt niet te laten. Je moet trouwens ook een helm opzeten als je de kloof in gaat. Die krijg je aan de kassa.​

Na ons bezoek aan de Zammer Lochputz rijden we terug naar Gargellen. Daarbij maken we nog stel een tussenstop om te tanken in Petneu am Arlberg. Op die manier is onze tank al gevuld voor zaterdag wanneer we terug naar huis moeten.
Om de dag af te ronden zijn we ’s avonds nog een ijsje gaan eten bij de Italiaan in Sankt Gallenkirch. Dat was op zijn minst gezegd een bevreemdende ervaring. We hebben eerst eens goed rondgekeken om te zien of er nergens een verborgen camera geinstalleerd was. Want echt normaal kon je het personeel daar niet noemen. Het leek ons zelfs een beetje alsof dit restaurant een bijhuis was van één of andere maffia-afdeling uit Italië. Maar goed, het ijsje heeft gesmaakt, en dat was tenslotte waarvoor we gekomen waren.
Morgen passeert de Silvretta Classic hier in Gargellen. Dat is een wedstrijd voor oldtimers, die elk jaar de Alpen aandoet. We gaan zeker proberen om daar morgen ook een glimp van op te vangen. Maar nu is het zoals bij wijlen Mijnheer De Uil : Oogjes toe en snaveltjes dicht, tot morgen !