Selecteer een pagina

We hebben tot nu toe al elke dag zomerweer gehad met temperaturen die voor ons al meer dan hoog genoeg lagen.
Voor vandaag is er echter regen voorspeld, en het lijkt er op dat het deze keer wel eens zou kunnen waar zijn.
Maar niet getreurd, in zo’n geval toveren we een alternatief programma uit onze hoed.  Het wit konijn dat deze keer in onze hoed zat was een bezoek aan de brouwerij van Starkenberger in Tarrenz, net boven Imst.

De brouwerij is gemakkelijk te vinden, ze ligt namelijk vlak buiten Imst naast de weg die naar de Fernpass leidt. Grote borden met daarop “BierMythos” wijzen je de weg. We parkeren onze auto op een parking waar iedereen schuin parkeert terwijl de belijning aangeeft dat je recht moet parkeren. Zou men hier onder invloed van gerstenat geparkeerd hebben ?
Aan het loket aan de inkom hangt een papiertje dat zegt dat je naar de eerste verdieping moet. Dus doen we dat ook maar.
Daar schrikken ze een beetje als wij daar aankomen om te vragen of de brouwerij open is. De directeur van de brouwerij in hoogst eigen persoon begeleidt ons naar de kassa en zoekt ondertussen de werknemer die verondersteld wordt aan de kassa te zitten. Dit alles in een sappig tirools dialect waar we amper iets van verstaan. We spreken dan misschien wel een mondje Duits, maar dit is buiten categorie voor ons. Na dat we onze inkom betaald hebben moeten we nog even wachten, de opgetrommelde medewerker mompelt iets van een brochure die we nog moeten krijgen en dat we even moeten wachten.
Vijf minuten later komt hij terug, in het zweet, en met 4 bundeltjes tekst die net uit de printer gerold zijn. Ze zijn nog warm. Je zou denken dat ze hier nog nooit 4 bezoekers tegelijkertijd gehad hebben. Maar ze zijn hier allemaal heel vriendelijk. De zwetende medewerker wijst ons de weg naar het begin van de rondgang. Vanaf nu mogen we zelf de groene pijlen volgen, met de vermelding dat we in de ridderzaal gratis bier mogen proeven. Waar was die ridderzaal ergens ?

De rondgang begint aan de brouwketels, die daadwerkelijk in dienst zijn. Je loopt hier door een echt werkende brouwerij. Uiteraard kan je niet zomaar tussen de machines lopen, maar al wat je ziet (en ruikt) is echt in bedrijf.

De brouwerij is niet zomaar een fabrieksgebouw, ze bevindt zich deels in een kasteel, vandaar dat men dit ook een kasteelbrouwerij noemt. We volgen de groene wegwijzers die ons door het gebouw loodsen. Daarbij komen we in een badzaal. Ja, u leest het goed, een badzaal. Niet voor het personeel, maar voor bezoekers. Wie het wil kan hier, na afspraak een bierbad komen nemen. Er is een mooi vormgegeven zaal waar je tot met 4 personen in een grote kuip gevuld met 12000 liter water en 300 liter bier. Naar het schijnt heeft het bier een heilzame werking. Kopje ondergaan in bad was nog nooit zo leuk. De bierbaden bij Starkenberger waren trouwens de allereerste baden van deze soort ter wereld. En ze zijn dus nog altijd in gebruik.

Tijdens de rondgang krijg je ook te zien hoe het er vroeger aan toe ging in de brouwerij. Het reinigen van de opslagtanks was niet voor iedereen weggelegd.

Tot aan de tweede wereldoorlog huisveste de brouwerij ook een hotel, dat tot ver in de omtrek gekend was.
Er is een hele verdieping van het gebouw als museum ingericht, met allerhande voorwerpen uit de tijd van het hotel. Gaande van porselein tot bedden en een piano.

Vervolgens gaan we met een lange brede trap naar beneden en komen we in een heuse ridderzaal terecht. Hier mogen we onze eigen glazen bier tappen. Interessant om weten is ook dat de tapkranen hier anders werken dan bij ons. Duw je de kraan naar voor, dan krijg je alleen schuim. Trek je de kraan naar je toe dan krijg je bier zonder schuim. Simpel, maar je moet het weten.

Na ons verblijf in de ridderzaal dalen we nog dieper af in het gebouw. We zitten in kelders van het originele kasteel dat dateert van 1310. Wie het wil kan hier zelfs rondlopen in de dubbele muren. En dan gaat het weer met de trap omhoog en komen we in de souvenirshop van de brouwerij terecht. We vinden hier één en ander wat ons wel aanstaat en leveren onze bijdrage aan de omzet de shop. Van de vriendelijke dame in de shop leren we dat ze hier ook een Vlaamse medewerker hebben die geleide bezoeken doet. Deze man heeft een typisch Belgisch beroep, hij is ski-leeraar in een Pitztal, maar in zijn vrije tijd komt hij hier gidsen.
Dan zij hem hebben zie hier ook Belgische bieren te koop, onderandere een Brugse Zot kan je hier kopen.

Na ons bezoek aan de brouwerij drinken we nog iets op het terras en daarna rijden we terug naar Imst. Daar gaan we nog snel even winkelen. Zoals elk jaar slaan we hier onze voorraad sausjes en andere Oostenrijkse specialiteiten in. Zodat we thuis kunnen verder genieten.