Selecteer een pagina

Ons verslag van vandaag begint gisteren. We zijn gisterenavond nog in het pikkedonker naar Zweden geslopen om daar het Noorderlicht te kunnen aanschouwen en op de gevoelige sensoren van onze camera’s vast te leggen. Volgens onze noorderlicht-app waren de omstandigheden vrij goed en zou de piek van de aktiviteit rond 11 uur ’s avonds liggen. Zodus stonden we al om iets na tien paraat om het spektakel te kunnen gadeslaan. De temperatuur was ondertussen al weer een stuk onder het vriespunt gezakt, maar dankzij de thermische pakken waarover we hier kunnen beschikken hebben we daar helemaal geen last van. En we zijn nu ook niet bepaald kou-kleumen.
En dan plots verschenen de eerste lichtverschijnselen aan de hemel. We fotograferen er op los dat het een lieve lust is.

Iets na elf uur is de “show” voorbij en keren we terug naar onze kamer, moe maar voldaan. Nog snel even alle fotomateriaal op de laptop zwieren en dan is het slapenstijd.

Om acht uur ’s morgens plaatselijke tijd (in BelgIë is het 7 uur dan) schieten we wakker. We slapen hier heel goed. Zou het aan de zuivere lucht liggen ? Of het feit dat we hier meer dan 200 km boven de poolcirkel zitten ? Feit is wel dat we hier een heel goeie nachtrust hebben.
Vandaag staan er geen georganiseerde aktiviteiten op het programma, dus organiseren we zelf wel iets.
Na ons ontbijt maken we ons klaar voor de verkenning van Muonio. Het dorp waar we hier verblijven.
Echt groot is Muonio niet, maar het is wel meer dan 2000 vierkante kilometer groot, en telt in totaal zo’n 2350 inwoners, verdeeld over de verschillende deelgemeenten.
Het dorp ligt op een boogscheut van ons hotel. En een Finse Boogscheut is zo ongeveer een twee en een halve kilometer. Hier in Finland houden ze ook rekening met de zwakke weggebruikers, naast de weg naar het dorp ligt een brede fiets- en wandelweg.

Onderweg passeren we ook nog een aantal tankstations. Carine begint al meteen de brandstofprijzen te vergelijken met die van bij ons. Sommige mensen kunnen hun job niet achterlaten …

Patrick wordt helemaal Nostalgisch als hij het Neste Oil tankstation ziet, hij is bijna 30 jaar geleden zijn carriëre in de chemie begonnen bij Neste Chemicals.
Maar we komen hier natuurlijk niet om over het werk te mijmeren, maar wel om de toerist uit te hangen. Dus doen we een tochtje door het dorp en maken uiteraard weer de nodige foto’s en video-opnames.

Na een korte wandeling door Muonio keren we terug naar Harriniva, we hebben weer 8 kilometer bij op onze teller staan. ​

Na onze middaglunch trekken we terug onze sneeuwlaarzen aan en maken we nog een korte sneeuwwandeling. Kwestie van de kalorieën er meteen weer af te lopen. De blauwe hemel heeft ondertussen tijdelijk plaatsgemaakt voor grijze wolken waaruit sneeuw naar beneden dwarrelt. Dat kan de pret niet bederven, en eigenlijk is het een goeie zaak, want zo zijn de ijsplekken die gisteren verschenen door dat er positieve temperaturen heersten terug verdwenen.

En een sneeuwman mag er uiteraard ook niet aan ontbreken…

En na onze tweede wandeling van vandaag is het tijd voor…

Een goeie frisse Franziskaner 🙂