Selecteer een pagina

Afgelopen maandag hadden we al een tochtje gedaan met de sneeuwscooter, en dat was ons zo goed bevallen dat we het vandaag nog eens overgedaan hebben. Om 10 uur stonden we weer braaf te wachten op onze begeleider, en wat blijkt, we zijn de enigen die vandaag de toer gaan doen.

Omdat we al wat rij (of noem het eerder glij) ervaring hebben gaan we eerst mee met een paar nieuwe werknemers van Harriniva die in het midden van de bossen een grote hut moeten gaan voorbereiden op de komst van een school volgende week.

We snorren met ons konvooi door bossen en open vlaktes, en over bevroreren meren.
Als we op onze tussenstop aankomen worden de nieuwelingen meteen aan het werk gezet.

Wij kunnen ondertussen de nabije omgeving kort verkennen. Carine brengt ook een kort bezoek aan het “Openbare Sanitair” dat haar meteen terug naar begin jaren zeventig terugflitste. Voor wie dit niet snapt, probeer u een plank met daarin een gat voor te stellen, waarop u uw grote of kleine boodschap moet doen.
Vervolgens gaat onze tocht verder, terug in de richting van de bergtop waar we afgelopen maandag ook geweest zijn. De hemel is nu nog helderder dan toen, dus moeten we daar ook nog foto en video materiaal gaan verzamelen.

Ze zijn bij Harriniva heel klantvriendelijk, want als je een GoPro camera hebt, dan krijg je een helm waarop de speciale voetjes voor dit type camera al opgekleefd zijn.
Dan rijden we weer naar beneden, richting Harriniva. In totaal hebben we zo’n 44 kilometer rondgetoerd, wat een pak meer is dan wat je met een normale toer doet. Maar je hoort ons hier niet over klagen.

Na het middageten trekken we nog even terug naar buiten, om nog snel wat extra beeldmateriaal te verzamelen. We komen hier niet elk jaar, dus moeten we er voor zorgen dat we genoeg “gerief” hebben om onze reis te documenteren.

Daarna is het tijd om naar de bar te trekken, met een liter Fins bier (per persoon) vullen we de tijd op die ons nog scheidt van ons avondmaal. Ook dat was weer dik in orde. We eten hier trouwens regelmatig vegetarisch. Dat is niet omdat we ons bekeerd hebben tot het vegetarisme, maar omdat er op sommige dagen vis op het menu staat. En wie ons een klein beetje kent, weet dat we daar geen liefhebbers van zijn.

En dan is het tijd om nog snel onze blog aan te vullen, en onder de wol te gaan. Morgen is het alweer onze laatste volledige dag hier in het mooie Lapland. ​