Selecteer een pagina

Vandaag is het de multiday, dat wil zeggen dat we een hele boel activiteiten op ons programma staan hebben. We beginnen al meteen met een tocht in een slede achter een sneeuwscooter naar een van de talrijke bevroren meren in de buurt. De rit duurt een half uurtje en dan staan we al op het ijs voor onze eerste activiteit. We gaan ijsvissen ! Dat is nu eens iets wat we nog nooit gedaan hebben, dus hoog tijd om het eens uit te proberen.
Het principe is heel eenvoudig. Je begint met behulp van een schop de sneeuw van het ijs te verwijderen. Daarna boor je met een uit de kluiten gewassen boor een gat door het ijs. Je maakt het boorgat een beetje proper en je kan er aan beginnen. Met een mini-vislijntje laat je je aas tot op de bodem van het meer zakken en dan begint het wachten, het lange wachten…

Het ijsvissen bestaat voornamelijk uit naast uw vers geboord gat te gaan zitten/liggen op een rendiervel en te wachten tot er een vis uw aas interessant genoeg vindt om er in te bijten. Dat was bij niemand van onze groep het geval. 
Gelukkig had Valerie, onze begeleidster het nodige materiaal bij zich om het leed te verzachten. We maakten een kampvuurtje op het ijs, waar we ons konden opwarmen en geniet van de ondertussen al traditionele hot-juice en koekjes. Ondertussen begint de zon ook al stilletjesaan door de wolken te breken. Het lijkt er sterk op dat we vandaag een zonnige dag gaan krijgen. 
Iets voor de middag rijden we met onze slee terug naar de lodge, waar we verwacht worden voor onze volgende activiteit : een traditioneel Sami-maal in een Lavvu, dat is een tent waarin de Sami vroeger in leefden als ze hun rendierkuddes vergezelden.

In de lavvu worden we ontvangen door Karen die voor ons een traditionele Sami-maaltijd gaat klaarmaken. Een grote pan wordt boven het vuur gezet, en daarin worden alle ingredienten bij elkaar gegooid. 
De belangrijkste ingredienten zijn aardappels en rendiervlees, met een lekkere saus als extra. Het geheel is een stevige maaltijd die ook nog eens super lekker was. Zo lekker zelf dat de enige vegetarier van onze groep spontaan vlees begon te eten…

We sluiten onze maaltijd af met een lekkere sami-koffie die op redelijk spectaculaire wijze wordt bereid. Vooral het stuk waar de koffie gecentrifugeerd wordt is spannend te noemen. Gelukkig voor ons staat Karen buiten de tent met haar koffieketel te zwieren.
Als de koffie opgedronken is trekken we naar de kennel, daar wacht Nina op ons voor een wandeling met de huskies. Dat wandelen gebeurt niet gewoon met de hond aan de leiband zoals we dat bij ons doen. Voor deze wandeling draagt niet alleen de hond een riem, maar ook de begeleider. In feite gaat de hond met de begeleider wandelen in plaats van omgekeerd. De honden waarmee we gaan wandelen zijn eigenlijk “gepensioneerde” huskies. Na negen jaar sledes te trekken mogen ze het nu rustiger aan doen en met de toeristen gaan wandelen. Je merkt echt heel snel dat ze oude rakkers hun vak nog niet verleerd zijn, want ze zorgen er voor dat je flink doorstapt. 

Terwijl de zon langzaam begint onder te gaan wandelen we door een prachtig besneeuwd landschap. Het wandelen met deze honden geeft echt een zalig gevoel.
Wanneer we terug in de kennel aankomen vernemen we dat het zelfs mogelijk is om zo een “gepensioneerde” huskie te adopteren. Na vele jaren harde arbeid zouden ze het zalig vinden om hun oude dag op rustige wijze door te brengen. 

Nadat we afscheid genomen hebben van onze viervoetige vrienden maken we nog snel van de gelegenheid gebruik om onze drone nog snel in de lucht te laten. De zon is aan het ondergaan en dat geeft prachtige kleuren aan de hemel.

En of de dag nog niet geslaagd genoeg was, worden we ook vanavond nog eens op het noorderlicht getracteerd !