Selecteer een pagina
Gargellen 2019 – Steentjes en treintjes kijken

Gargellen 2019 – Steentjes en treintjes kijken

Vandaag is het echt onze laatste dag in Duitsland, tenzij er zich onverwachtse gebeurtenissen zouden voordoen natuurlijk. Na een lekker ontbijt in het hotel is het tijd om uit te checken. We doen nog twee tussenstops vandaag, de eerste is vlak in de buurt en is het Felsenmeer. Vrij vertaald is dat de rotsen zee. Duitsers zijn grapjassen, want wat zij Meer noemen is bij ons een zee, en een See is bij hen een meer. Bent u nog mee ?  Zoals de naam al doet vermoeden is er hier geen echte zee te bespeuren, maar een massa rotsen die er al een paar honderd miljoen jaren liggen en waarschijnlijk ook nog een tijdje zullen blijven liggen. We rijden met de auto naar boven op de Felsberg, daar kunnen we parkeren en maken we nog een korte wandeling.

Na ons (korte bezoek) aan de rotsen-zee rijden we naar onze laatste tussenstop, naar Fürth. Daar bevindt zich de Modelbahnwelt Odenwald. Zoals de naam doet vermoeden is er hier een grote modeltreinbaan die je kan bezoeken. Omdat we hier “toevallig” toch in de buurt zijn gaan we die natuurlijk bezoeken.
De tentoonstelling opent om 11 uur, en wij arriveren vijf minuten van te voren. We moeten echter nog 10 minuten wachten, want alles moet nog opgestart worden. Dus drinken we nog snel iets buiten op het terras. We krijgen ook nog kortingsbonnetjes voor consumpties, want het gedeelte Duitsland van de modelbaan zou niet volledig operationeel zijn.

De tentoonstelling is mooi, maar een deel van de sfeer wordt spijtig genoeg teniet gedaan door het feit dat alles zich in één grote industriehal bevindt. De verlichting is ook niet optimaal te noemen, en er staan enorm veel stukken van ingepakte modelbaandelen aan de zijkanten van de hal. We zijn natuurlijk een beetje verwend door onze bezoeken aan MiWuLa in Hamburg.
Wel staat er hier een heel mooie baan van de hand van Josef Brandl, dat is één van de grote namen als het aankomt op het bouwen van natuurgetrouwe modelbanen. Zijn Wachau-baan is hier te bewonderen in al haar glorie.

Na ons bezoek aan de treintjes gaat de rit nu onherroepelijk naar België. Maar we sluiten onze vakantie wel in schoonheid af, met lekkere mosselen in het Minerva-café op het strand van Sint-Anneke !

Wanderath (D) – Wandelen in de vulkaaneifel

Wanderath (D) – Wandelen in de vulkaaneifel

Onze zomerstop zit er op ! Waar normale mensen bijna de hele zomer uitstapjes doen en op vakantie gaan is het bij ons beperkt gebleven tot onze traditionele bergvakantie in het begin van de zomervakantie. Er zijn nu eenmaal ook mensen die moeten werken en permanentie verzekeren.
Ondertussen is het al oktober. Hoog tijd om terug aktief te worden. Afgelopen weekend zaten we in Gunderath in de vulkaan-eifel, voor een weekendje.

Omdat we pas vanaf 15 uur in ons vakantieverblijf terecht kunnen, vertrekken we zo rond de middag.
Blijkbaar zijn we niet de enigen die van plan waren om de baan op te gaan, want onderweg krijgen we de nodige files te verwerken. Maar we zijn in vakantie-stemming, we laten het niet aan ons hart komen.
De auto had ook nog dorst, dus stoppen we ook nog op het tankstation op de E313 in Tessenderlo.

Het is een goeie 300 kilometer rijden tot in Gunderath, dat gaat grotendeels over de snelweg, tot we in Duitsland zijn.
Vanaf dan gaan de laatste 80 kilometer over de gewone weg, zodat we omstreeks 17 uur op onze bestemming aankomen.

We hebben een weekend met avond-eten en ontbijt geboekt, dus moeten we zelf ons potje niet koken.
Nadat we onze auto uitgeladen en geparkeerd hebben kunnen we meteen naar het restaurant om te gaan eten.
Het is een buffet waar je stevige Duitse kost kan vinden. Dat smaakt echt wel, maar we geraken nog amper van onze stoel af om terug te keren naar onze cottage.
We gaan vandaag niet veel meer uitspoken. Nog snel een wandeling plannen en dan vroeg onder de wol !

Goed uitgeslapen zitten we al om acht uur ’s morgens in het restaurant voor ons ontbijt.
Er is keuze genoeg. Of je nu kiest voor een klassiek onbijt met een broodje en een schilletje kaas, of niet bang bent om risico’s te nemen en kiest voor bonen in tomatensaus met spek en worst.  Het is er allemaal. Ook de pannenkoeken zijn te lekker om te laten liggen in het buffet.
Met een goed gevuld buikje trekken we terug naar onze cottage om ons klaar te maken voor onze wandeling van vandaag.

Met de toerplanner van Rheinland-Pfalz kan je kiezen uit tientallen wandelingen hier in de buurt.
We kiezen voor een middelzware wandeling in Wanderath, een dorpje op een 40 tal kilometer ten noorden van Gunderath.
Wanderath is een gehuchtje van het dorpje Baar, dat amper 750 inwoners telt. We parkeren onze auto aan de kerk en beginnen vanaf daar aan onze wandeling die een dikke 12 (zeg maar 13) kilometers lang is.
Behalve het nog kleinere gehuchtje Welschenbach gaan we de komende uren geen beschaving meer tegenkomen.
Ook wandelaars kom je amper tegen. Het is nochtans prachtig weer vandaag, een echte nazomerdag in het begin van oktober !

Na een tweetal kilometers door de weilanden gewandeld te hebben komen we aan in het gehuchtje Welschenbach. Hier gaat de wandelweg terug naar omhoog, het bos in. Behalve een paar viervoeters zijn we niemand tegengekomen onderweg.

We gaan nu verder naast een klein beekje, dat de Achterbach heet, en het dal waardoor we wandelen heet toevalligerwijs ook het Achterbachtal.
Onderweg komen we aan de Zwarte Madonna voorbij. Neen niet een afrikaanse versie van de gekende popzangeres, maar een Mariabeeld. Het heeft een beetje weg van de traditionele vlaamse Lourdesgrotten.

Een beetje verder is er ook nog de Judokus-bron. Wie grote dorst heeft zal toch het nodige geduld moeten opbrengen. Want het water komt er maar langzaam uitgedruppeld.
Al een geluk dat we zelf onze drankvoorraad (water) bij ons hebben, want het begint al serieus warm te worden.
Het is een echte nazomerdag, in oktober !

Na een aantal kilometers door het betrekkelijk vlakke dal gestapt te hebben, begint er nu weer een stijgend gedeelte. We stijgen naar het bijna hoogste punt van onze wandeling. Tot op een hoogte van 510 op de Hohe Warte.
Hier profiteren we van de gelegenheid om onze drone nog eens te laten vliegen.

Van hier uit is het nog zo’n 2 en een halve kilometer tot aan de kerk in Wanderath. Zoals gewoonlijk zijn de laatste kilometers de zwaarste. Onze drankvoorraad is ondertussen uitgeput, en het laatste stuk van de wandeling is nog een stuk in stijgende lijn tot aan de kerk.
Gelukkig voor ons bevindt zich hier ook een Biergarten, waar ze behalve bier ook water hebben.

Terwijl Carine van een frisse Bitburger geniet, kapt Patrick bijna een liter Gerolsteiner Mineralwasser naar binnen.
Kwestie van het vochtpeil terug op niveau te brengen.
We hebben zo’n 13 kilometer wandeling in de schoenen zitten, het wordt tijd om terug te keren naar Gunderath.

Fiss 2018 – Kristalhelder

Fiss 2018 – Kristalhelder

Vandaag klopt het weerbericht voor één keer eens. We staan op met een zwaar bewolkte hemel en ’t ziet er uit dat we het deze keer niet droog gaan houden. Tijd voor een alternatief programma dus. Een jaar of 6 geleden hebben we de Swarovski Kristallwelten in Wattens al eens bezocht. Vandaag gaan we dat opnieuw doen, want het is geen statische tentoonstelling. Regelmatig wordt er wel wat nieuws gebouwd, dus moeten we nog eens gaan kijken.
Als we in Wattens aankomen blijkt dat wij niet de enigen waren die vandaag een binnenactiviteit gepland hadden. Er staat al een flinke rij wachtenden aan de kassa’s.

Gelukkig gaat het vlotjes vooruit, en een dik kwartiertje later staan we al bij de reus, die de ingang van de Kristalwelten vormt.

Als je binnengewandeld komt, dan loopt je als het ware recht op het grootste geslepen kristal ter wereld. Een kleinnood van zo’n 310.000 karaat. We vrezen dat dit een beetje buiten ons budget gaat vallen.

De eerste ruimtes van de tentoonstelling zijn nog de zelfde als vorige keer. Zo zijn er de bizarre machines in het Mechanical Theatre van Jim Whitings en de Crystal Dome met z’n 595 spiegels.

Maar zijn ook totaal nieuwe kamers, allemaal ontworpen door artiesten van over de hele wereld.

Je vindt hier ook kleine en minder kleine kunstwerkjes in kristal. Zo heeft men de Empire State Building en de Taj Mahal nagebouwd in kristal. Adembenemend is dat !

Op het einde van de tentoontelling krijg je nog een overzicht van de geschiedenis van Swarovski en wat zo allemaal maken. En dat is best wel meer dan alleen maar kristallen. Ze maken trouwens ook heel goede (en dure) verrekijkers.
Tenslotte kom je dan terecht in een hele grote Swarovski-winkel, waar je heel veel centjes kan uitgeven als je dat wil…

We hebben de uitgang van de Kristallwelten gehaald zonder dat we een kredietoverschrijding op onze bankrekening hadden. Voldaan rijden we terug naar Fiss. Het is vandaag onze laatste dag, dat houdt ook in dat er al een paar plichtplegingen dienen gedaan te worden. Eentje daarvan is afrekenen met onze gastheer en gastvrouw, de famillie Pale. Zij hebben ons in de watten gelegd, en dat weten we op prijs te stellen, Geen enkele vraag was hen te veel. Ze hebben zelfs voor goed weer gezorgd !
Morgen reizen we verder, maar nog niet naar huis, we breiden nog een vervolg aan onze vakantie. Waarheen ? Dat lezen jullie morgen wel !

Weekendje Peer 2017 – Zondag

Weekendje Peer 2017 – Zondag

Ondanks dat de afgelopen avond en nacht het ergste deed vermoeden, is iedereen vanochtend opgestaan zonder noemenswaardige problemen. Zouden de schietgebedjes van de dames gisteren ons gevrijwaard hebben van katers en andere ongemakken ? Of zou het komen door het feit dat men gisteren het bier tapte met perslucht ipv koolzuur ?
We zijn alleszins heel tevreden dat we geen last hebben van onze uitspattingen.
Na het ontbijt gaat ieder zijn eigen ding doen. Wij hadden onze fietsen meegebracht (kwestie van onze fietsendrager nog eens te benutten) en gaan een ritje door de streek doen. Dat doen we aan de hand van de talloze fietsknooppunten die je hier vindt. Dat systeem is heel eenvoudig, je moet gewoon weten van wel knooppunt naar welk knooppunt je moet rijden en klaar is kees.

Uiteraard trekken we er nooit zonder fototoestel op uit…

Het is een prachtige nazomerdag vandaag. Dat is ook te merken aan de talrijke fietsers die we tegenkomen. We waren blijkbaar niet de enigen die het idee hadden om te gaan fietsen. Limburg is trouwens heuvelachtiger dan we gedacht hadden. Op sommige plaatsen moesten we flink in de trappers om naar boven te geraken.

In totaal rijden we zo’n 36 kilometer rond tot we terug aan Centerparcs aankomen. Daar treffen we onze vrienden terug aan.
We ronden de dag af met een gezamelijk avondmaal in de Market Dome. Op Eddy en Rita, en onszelf na vertrekt iedereen vanavond terug naar huis. Wij blijven nog een nachtje tot maandagmorgen en dan zit het er voor ons ook weer op.
Het was een bijzonder fijn Oktoberfest weekend, eentje waar ongetwijfeld nog een vervolg aan gebreid zal worden !

Weekendje Peer 2017 – Zaterdag

Weekendje Peer 2017 – Zaterdag

Vandaag wordt het een lange dag, die we inzetten met een stevig ontbijt.

Na het ontbijt splitsen we ons in twee groepen : de aktieve en de minder aktieve groep.
Met de aktieve groep gaan we een wandeling doen in de omgeving.

Het is nog mistig als we aan onze wandeling beginnen, maar het ziet er naar uit dat het vandaag toch nog een zonnige dag gaat worden. Onderweg komen we verschillende fito-meter opstellingen tegen, en ook oude volkspelen staan hier midden in de natuur.

Uiteraard moet er onderweg ook een groepsfoto gemaakt worden !

Net zoals vorig jaar loopt onze wandeling ook nu weer door het moerasgebied. We moeten echter niet bang zijn om tot onze knieën in het slijk weg te zakken, er is een wandelpad op planken voorzien.

We hebben onze wandeling strategisch uitgestippeld. Dat wil zeggen, we zorgen er voor dat we halverwege een drankgelegenheid tegenkomen.  Dat is de Hoogmolen, genoemd naar de gelijknamige watermolen die zich hier op Aabeek bevindt. Je kan hier interessante zaken consumeren zoals Kippenkoffie.

Ondertussen is de zon door de nevel doorgebroken en is het tijd om onze wandeling voor te zetten. We moeten op tijd terug in Centerparcs zijn om ons klaar te maken voor het Oktoberfest vanavond.

Onderweg maken we ook nog tijd voor een schietgebedje aan de Heilige Franciscus, die zou naar ’t schijnt ook helpen tegen hoofdpijn. Dat is belangrijk voor onze “day after”.

We hebben nog een uurtje tijd voor platte rust, en dan is het tijd om ons in onze tenue te zetten.
Om op het oktoberfest binnen te mogen moet je behalve over toegangskaarten ook over de juiste kleding te beschikken.
Er is namelijk een dress-code van toepassing : Dirndl voor de vrouwen, Lederhosen voor de mannen.
Uiteraard zijn we allemaal piekfijn uitgedost.

En dan kunnen we ons naar de ingang van Centerparcs begeven, want daar komt de shuttlebus ons oppikken, stipt om 17 uur.
Omdat we een beetje te vroeg zijn, houden we ons nuttig bezig met nog wat leuke foto’s te maken.

En daar is ze dan, de rode shuttlebus die ons naar het festivalterrein zal voeren. We zijn de laatsten die op deze bus moeten opstappen, want de bus zit al goed vol. Een dik kwartier later staan we op de heilige weide van het Limburgs Oktoberfest.
Het voelt al een beetje zoals thuiskomen…

De tent is al goed gevuld als we binnenkomen. De bediensters lopen al druk heen en weer met volle liters gerstenat.
We nemen onze gereserveerde plaatsen in en bestellen onze eerste pinten.

Behalve (veel) drinken kan je hier ook nog lekker eten. Dat is allemaal in de inkomprijs inbegrepen. Het aanschuiven aan het buffet gaat heel vlotjes vooruit.

Ondertussen wordt er ook al live-muziek gespeeld, en komt de stemming er helemaal in.

Des te later het wordt, des te uitgelatener wordt de sfeer in de tent. Iedereen gaat volledig uit de bol.

Stipt om middernacht stopt de muziek en gaat iedereen braafjes naar zijn shuttle-bus. Al maar goed dat je een polsbandje krijgt waarop het nummer van je bus staat. Zodat je niet aan de verkeerde kant van Limburg uitkomt

Moe maar voldaan kruipen we in ons bedje. We hebben weer een fantastische avond beleefd, en het staat nu al vast : volgend jaar komen we allemaal weer !

Weekendje Peer 2017 – Vrijdag

Weekendje Peer 2017 – Vrijdag

We kunnen zeggen dat het stilletjesaan een traditie begint te worden : ons jaarlijks weekend in Peer.
In de naburige gemeente Meeuwen Gruitrode vindt er daar elk jaar het groot Limburgs Oktoberfest plaats. Iets waar we drie jaar geleden voor het eerst naartoe geweest zijn. Dat is ons toen zo goed bevallen dat we sindsdien iedere keer zijn teruggekeerd. Ook dit jaar dus weer. Onze groep wordt ook iedere keer groter, de eerste keer waren we met z’n vieren, vorig jaar met z’n zessen. Dit jaar zijn we al met z’n tienen. Volgend jaar gaan we waarschijnlijk al een autobus voor onze groep alleen kunnen inleggen…
Omdat we met z’n tienen niet meer in één cottage passen hebben we er twee voor vijf personen geboekt, die naast elkaar gelegen zijn. De ene is exclusief voor de mannen, de andere is voorbehouden voor de vrouwen. We zijn benieuwd welke cottage er op het eind van het weekend het properste zal bijliggen 🙂

Diane en Luc arriveren als eersten na ons, in afwachting van de rest besluiten we al iets te gaan te gaan drinken in de Market Dome van het park. We moeten ons al beginnen te oefenen voor het bierfestijn van morgenavond !

één voor één beginnen de oktoberfeesters binnen te vallen. We verplaatsen onze aktiviteiten dan ook terug naar onze cottages waar we beginnen met de voorbereidingen van ons avondmaal. Dat is ook al een traditie geworden, namelijk spaghetti.

Met z’n tienen eten in een cottage die maar voorzien is voor 5 personen, dat vraagt een beetje creativiteit, maar daaraan ontbreekt het in onze groep niet.

Na het avondmaal is het nog veel te vroeg om al te gaan slapen, dus besluiten we om al wat te gaan “repeteren” voor morgenavond.

Na de nodige halve liters is het tijd om ons bed te gaan opzoeken. Morgen staat er een lange dag voor de boeg !