Selecteer een pagina
Gargellen 2019 – Steentjes en treintjes kijken

Gargellen 2019 – Steentjes en treintjes kijken

Vandaag is het echt onze laatste dag in Duitsland, tenzij er zich onverwachtse gebeurtenissen zouden voordoen natuurlijk. Na een lekker ontbijt in het hotel is het tijd om uit te checken. We doen nog twee tussenstops vandaag, de eerste is vlak in de buurt en is het Felsenmeer. Vrij vertaald is dat de rotsen zee. Duitsers zijn grapjassen, want wat zij Meer noemen is bij ons een zee, en een See is bij hen een meer. Bent u nog mee ?  Zoals de naam al doet vermoeden is er hier geen echte zee te bespeuren, maar een massa rotsen die er al een paar honderd miljoen jaren liggen en waarschijnlijk ook nog een tijdje zullen blijven liggen. We rijden met de auto naar boven op de Felsberg, daar kunnen we parkeren en maken we nog een korte wandeling.

Na ons (korte bezoek) aan de rotsen-zee rijden we naar onze laatste tussenstop, naar Fürth. Daar bevindt zich de Modelbahnwelt Odenwald. Zoals de naam doet vermoeden is er hier een grote modeltreinbaan die je kan bezoeken. Omdat we hier “toevallig” toch in de buurt zijn gaan we die natuurlijk bezoeken.
De tentoonstelling opent om 11 uur, en wij arriveren vijf minuten van te voren. We moeten echter nog 10 minuten wachten, want alles moet nog opgestart worden. Dus drinken we nog snel iets buiten op het terras. We krijgen ook nog kortingsbonnetjes voor consumpties, want het gedeelte Duitsland van de modelbaan zou niet volledig operationeel zijn.

De tentoonstelling is mooi, maar een deel van de sfeer wordt spijtig genoeg teniet gedaan door het feit dat alles zich in één grote industriehal bevindt. De verlichting is ook niet optimaal te noemen, en er staan enorm veel stukken van ingepakte modelbaandelen aan de zijkanten van de hal. We zijn natuurlijk een beetje verwend door onze bezoeken aan MiWuLa in Hamburg.
Wel staat er hier een heel mooie baan van de hand van Josef Brandl, dat is één van de grote namen als het aankomt op het bouwen van natuurgetrouwe modelbanen. Zijn Wachau-baan is hier te bewonderen in al haar glorie.

Na ons bezoek aan de treintjes gaat de rit nu onherroepelijk naar België. Maar we sluiten onze vakantie wel in schoonheid af, met lekkere mosselen in het Minerva-café op het strand van Sint-Anneke !

Gargellen 2019 – Op doorreis

Gargellen 2019 – Op doorreis

Het is acht uur ’s morgens als we de deur van ons appartement bij Landal Hochmontafon achter ons dichttrekken. Nog snel even de sleutels gaan afleveren bij de receptie en we kunnen de laatste keer terug naar beneden rijden vanuit Gargellen. Ook vandaag wordt het weer een stralende dag. We hebben helemaal niet te klagen gehad over het weer tijdens onze vakantie. 
Voor we terug huiswaarts rijden moeten we nog een paar dingen doen. Het eerste is nog snel onze voorraad sausjes gaan inkopen in de M-Preis van Sankt-Gallenkirch.  Omdat we volgende winter waarschijnlijk niet naar Oostenrijk gaan komen (we hebben andere plannen in februari) moeten we er voor zorgen dat we zeker genoeg meenemen.
Als tweede moeten we nog gaan tanken, dat doen we ook hier, bij de plaatselijke BP tankstelle. En als derde, en zeker niet het minst belangrijke, rijden we naar onze tussenstop in Lautertal, Duitsland. Dat is bijna exact in het midden tussen Mechelen en Gargellen en daar houden we halt voor een overnachting.
We logeren voor één nacht in het hotel Kuralpe Kreuzhof.

 

Omdat we goed op tijd aankomen aan het hotel, kunnen we nadat we onze koffers naar de kamers gebracht hebben nog een korte wandeling in de omgeving maken. En we profiteren van de gelegenheid om onze drone ook nog eens uit te laten.

Omstreeks half zes zijn we terug aan het hotel. Snel even douchen en dan gaan we kijken of we iets kunnen eten in het restaurant.
Behalve een hotel is het hier ook nog een populair café/restaurant en er zijn hier ook nog een aantal privé-feestjes aan de gang.  Maar het personeel, dat zeer talrijk is, werkt zich helemaal uit de naad om iedereen zo snel mogelijk te bedienen. Het werk is hier op z’n duits georganiseerd : heel grondig !
We hebben dan ook nooit lang moeten wachten op onze bestellingen, en het was daarenboven ook nog eens heel lekker. Morgen rijden we verder naar huis, maar we doen dan nog twee tussenstops…

Wanderath (D) – Wandelen in de vulkaaneifel

Wanderath (D) – Wandelen in de vulkaaneifel

Onze zomerstop zit er op ! Waar normale mensen bijna de hele zomer uitstapjes doen en op vakantie gaan is het bij ons beperkt gebleven tot onze traditionele bergvakantie in het begin van de zomervakantie. Er zijn nu eenmaal ook mensen die moeten werken en permanentie verzekeren.
Ondertussen is het al oktober. Hoog tijd om terug aktief te worden. Afgelopen weekend zaten we in Gunderath in de vulkaan-eifel, voor een weekendje.

Omdat we pas vanaf 15 uur in ons vakantieverblijf terecht kunnen, vertrekken we zo rond de middag.
Blijkbaar zijn we niet de enigen die van plan waren om de baan op te gaan, want onderweg krijgen we de nodige files te verwerken. Maar we zijn in vakantie-stemming, we laten het niet aan ons hart komen.
De auto had ook nog dorst, dus stoppen we ook nog op het tankstation op de E313 in Tessenderlo.

Het is een goeie 300 kilometer rijden tot in Gunderath, dat gaat grotendeels over de snelweg, tot we in Duitsland zijn.
Vanaf dan gaan de laatste 80 kilometer over de gewone weg, zodat we omstreeks 17 uur op onze bestemming aankomen.

We hebben een weekend met avond-eten en ontbijt geboekt, dus moeten we zelf ons potje niet koken.
Nadat we onze auto uitgeladen en geparkeerd hebben kunnen we meteen naar het restaurant om te gaan eten.
Het is een buffet waar je stevige Duitse kost kan vinden. Dat smaakt echt wel, maar we geraken nog amper van onze stoel af om terug te keren naar onze cottage.
We gaan vandaag niet veel meer uitspoken. Nog snel een wandeling plannen en dan vroeg onder de wol !

Goed uitgeslapen zitten we al om acht uur ’s morgens in het restaurant voor ons ontbijt.
Er is keuze genoeg. Of je nu kiest voor een klassiek onbijt met een broodje en een schilletje kaas, of niet bang bent om risico’s te nemen en kiest voor bonen in tomatensaus met spek en worst.  Het is er allemaal. Ook de pannenkoeken zijn te lekker om te laten liggen in het buffet.
Met een goed gevuld buikje trekken we terug naar onze cottage om ons klaar te maken voor onze wandeling van vandaag.

Met de toerplanner van Rheinland-Pfalz kan je kiezen uit tientallen wandelingen hier in de buurt.
We kiezen voor een middelzware wandeling in Wanderath, een dorpje op een 40 tal kilometer ten noorden van Gunderath.
Wanderath is een gehuchtje van het dorpje Baar, dat amper 750 inwoners telt. We parkeren onze auto aan de kerk en beginnen vanaf daar aan onze wandeling die een dikke 12 (zeg maar 13) kilometers lang is.
Behalve het nog kleinere gehuchtje Welschenbach gaan we de komende uren geen beschaving meer tegenkomen.
Ook wandelaars kom je amper tegen. Het is nochtans prachtig weer vandaag, een echte nazomerdag in het begin van oktober !

Na een tweetal kilometers door de weilanden gewandeld te hebben komen we aan in het gehuchtje Welschenbach. Hier gaat de wandelweg terug naar omhoog, het bos in. Behalve een paar viervoeters zijn we niemand tegengekomen onderweg.

We gaan nu verder naast een klein beekje, dat de Achterbach heet, en het dal waardoor we wandelen heet toevalligerwijs ook het Achterbachtal.
Onderweg komen we aan de Zwarte Madonna voorbij. Neen niet een afrikaanse versie van de gekende popzangeres, maar een Mariabeeld. Het heeft een beetje weg van de traditionele vlaamse Lourdesgrotten.

Een beetje verder is er ook nog de Judokus-bron. Wie grote dorst heeft zal toch het nodige geduld moeten opbrengen. Want het water komt er maar langzaam uitgedruppeld.
Al een geluk dat we zelf onze drankvoorraad (water) bij ons hebben, want het begint al serieus warm te worden.
Het is een echte nazomerdag, in oktober !

Na een aantal kilometers door het betrekkelijk vlakke dal gestapt te hebben, begint er nu weer een stijgend gedeelte. We stijgen naar het bijna hoogste punt van onze wandeling. Tot op een hoogte van 510 op de Hohe Warte.
Hier profiteren we van de gelegenheid om onze drone nog eens te laten vliegen.

Van hier uit is het nog zo’n 2 en een halve kilometer tot aan de kerk in Wanderath. Zoals gewoonlijk zijn de laatste kilometers de zwaarste. Onze drankvoorraad is ondertussen uitgeput, en het laatste stuk van de wandeling is nog een stuk in stijgende lijn tot aan de kerk.
Gelukkig voor ons bevindt zich hier ook een Biergarten, waar ze behalve bier ook water hebben.

Terwijl Carine van een frisse Bitburger geniet, kapt Patrick bijna een liter Gerolsteiner Mineralwasser naar binnen.
Kwestie van het vochtpeil terug op niveau te brengen.
We hebben zo’n 13 kilometer wandeling in de schoenen zitten, het wordt tijd om terug te keren naar Gunderath.

Fiss 2018 – Een dag met onverwachte gebeurtenissen.

Fiss 2018 – Een dag met onverwachte gebeurtenissen.

We hebben zalig geslapen in het hotel Zur Post in Neukircen am Teisenberg. Het ontbijt was ook zeer lekker. We kunnen onze dag goedgemuts beginnen. We rijden vandaag nog een beetje verder richting Salzburg, naar het dorpje Anger, nog steeds in Duitsland. En ze hebben daar iets bijzonders, het Hans Peter Porsche Traumwerk. Hans Peter Porsche is een kleinzoon van de stichter van het gekende merk Porsche, en hoeft niet op een eurootje te kijken. De man heeft ook een heel grote speelgoedcollectie en heeft een voorkeur voor Märklin treinen. In Anger heeft hij het Hans Peter Porsche Traumwerk gebouwd. Een museum waar je al die dingen kan zien. We gingen vooral voor de enorme modelbaan die er staat. Maar ook de rest van het museum is echt de moeite waard. Als je in de buurt bent, moet je er zeker langs gaan. Een echte aanrader !

Waar we in het bijzonder voor naar hier gekomen zijn is de meer dan 500 vierkante meter grote modeltreinbaan.
Deze is een echt pareltje. Het thema van de baan is de Alpen, sowieso al ons favoriete thema. Maar wat de baan echt bijzonder maakt is de combinatie van de baan met videomapping. Op de muren zie je achter de bergen wolken die bewegen, net zoals in het echt. Maar het gaat veel verder dan dat, op geregelde tijdstippen vormen er zich donkere wolken en breekt er een hitte-onweder los. Net echt ! Een dag duurt op deze baan 17 minuten, waarbij de laatste minuten van de dag beginnen met de nacht en een ware lichtshow op de bergen. Dit is werkelijk adembenemend knap !

Buiten is er ook een grote speeltuin en minitreintje waar de bezoekers op kunnen mee rijden. Je kan er uiteraard ook iets drinken en/of eten.

Net op het moment als we het museum verlaten gaat onze telefoon. Slecht nieuws !
Sydney heeft een epileptische aanval gehad boven op de Kaunertaler Gletscher en is met de reddingshelicopter naar het ziekenhuis in Innsbruck gebracht. We keren daarom terug naar Innsbruck. Gelukkig blijkt het allemaal nogal mee te vallen. Hij moet wel een nacht ter observatie blijven. Omdat Chelsea en zijn pa en opa toch nog een week in Tirol blijven, besluiten wij om dan maar rechstreeks naar huis te rijden.

We gaan de hele nacht doorrijden tot we thuis zijn, dan hebben we geen last van maandagfiles. En tot middernacht zijn er ook nog geen vrachtwagens op de duitse snelwegen. Dat is ook mooi meegenomen. Bij Rosenberger stoppen we nog voor ons avondeten, het was geleden van ’s ochtends dat we nog iets gegeten hadden. En dan trekken we de nacht in, naar Mechelen.

En zo arriveren we net voor 6 uur ’s ochtends terug in Mechelen. We hebben weer een fantastisch verblijf in de bergen achter de rug. Weliswaar met een onverwachte wending op het einde, maar ook dat komt allemaal orde…

Naar hamburg

Naar hamburg

Het wordt een traditie, onze jaarlijkse bedevaart naar Hamburg, meerbepaald naar Miniatur Wunderland.
Ook dit jaar trekken we er weer naartoe, maar we verblijven deze keer niet in Hamburg zelf , maar in Centerparcs Bispingerheide, op ongeveer 60 km van Hamburg. We gaan ook niet met zijn tweetjes, maar nemen dit jaar ook Chelsea en Sydney mee, misschien dat we hen ook met het modeltreinvirus kunnen besmetten.
De vrijdag gebruiken we om naar Bispingerheide te rijden. Het is echt rotweer, regen en laaghangende wolken. Op sommige stukken van de route zie je amper iets van de omgeving. En als we in Centerparcs aankomen wordt het al niet veel beter. De regen valt met bakken uit de lucht. Gelukkig zijn er af en toe ook een paar opklaringen, zodat we toch nog effe buiten kunnen komen. We proberen daarvan om een lekkere cocktail te gaan drinken.

Het is ondertussen zaterdagochtend, en de hemelsluizen zijn terug dicht gegaan. De zon doet zelfs moeite om de wolken weg te jagen. Alvorens naar Hamburg te vertrekken gaan we eerst ontbijten in het Marketrestaurant. We hadden ontbijt bij onze boeking bijgenomen. Dat is handig, zo is er geen ruzie over wie er naar de bakker moet gaan en wie de tafel moet afruimen.
Daarna gaan we onze auto zoeken op de parking en rijden we in de richting van Hamburg. Er zijn parkeergarages genoeg te vinden in de buurt Miniatur Wunderland, onze auto kwijtraken is dus geen probleem. Omdat we onze toegangskaarten al op voorhand gekocht hebben, en omdat we pas vanaf 16 uur binnen kunnen gaan we eerst wat rondwandelen in Hamburg zelf.

Een bezoek aan de oude Elbetunnel mag natuurlijk ook niet aan ons bezoek aan Hamburg ontbreken.

Na ons (korte) bezoek aan de tunnel trekken we verder de stad in, we moeten de tijd een beetje opvullen tot 4 uur.

Ondertussen hebben de wolken weer de overmacht gekregen en valt er regelmatig een fikse bui uit de lucht. We besluiten om al maar een uurtje vroeger naar Miniatur Wunderland te trekken.  Aangezien onze inkomkaarten pas gelden vanaf 4 uur moeten we nog even wachten. Maar dat is geen probleem. Ze hebben er een heel ruime wachtruimte, compleet met tafels en banken, en gratis frisdrank. Je kan er zelfs een snack eten terwijl je wacht. Zo gaat de tijd heel snel voorbij.
Om 4 uur kunnen we dan binnen in het Walhalla van de modeltreinen. Iedere keer opnieuw weet men ons hier te verbazen met de prachtige staaltjes van modelbouw die je hier te zien krijgt.

We hebben voor dit jaar ook nog eens een rondleiding achter de schermen bijgeboekt. We hebben dat twee jaar geleden ook al eens gedaan. Maar nu zijn er twee toeren, en we gaan nu een stuk bezoeken wat we nog niet aan de achterkant bekeken hebben.

Tijdens zo een rondleiding kom je alles te weten over hoe deze installaties gebouwd werden en welke bijzonderheden er allemaal inzitten. Niks is geheim, je mag alles fotograferen en/of filmen. Alleen is op sommige plaatsen het gebruik van een flits niet toegestaan, omdat bepaalde sensoren stoort, waardoor alles in de soep kan draaien.
De rondleiding brengt ons zelfs onder de Zwitserse Alpen. Daar hebben we een blik in het binnenste van de berg, die maakt is uit meerder tonnen gips en staal.

Na onze rondleiding achter de schermen gaat ons bezoek aan MiWuLa verder aan voorkant. Je kan hier uren rondlopen en de ene geheugenkaart na de andere volfotograferen. Met meer dan 1.4 miljoen bezoekers per jaar is dit de topattractie van Hamburg en ver daarbuiten

We zouden hier nog uren kunnen rondlopen en fotograferen, maar het wordt toch stilletjesaan tijd om terug te keren naar ons weekendhuisje.

Zondagvoormiddag gaan we nog wat zwemmen in het subtropisch zwembad, en dan is het stillaan tijd om in te pakken en terug te keren naar België. Voor Chelsea & Sydney is maandag een normale schooldag, dus moeten we vandaag al terug naar huis. Maar volgend jaar komen we zeker terug naar Hamburg, want we hebben bijlange alles nog niet gezien in Miniatur Wunderland !

Echtershausen in de herfst – Zondag

Echtershausen in de herfst – Zondag

Ook vanochtend was de nevel weer van de partij, maar deze keer werd hij heel snel weggejaagd door de zon die al heel vroeg van de partij was.
Voor onze laatste dag in Echtershausen hebben we een wandeling naar Schloss Hamm voorzien. We hebben die wandeling ook al eens in het voorjaar gedaan, maar toen was het weer niet zo gunstig. Vandaag is dat helemaal anders.

Vanaf ons apartement klimmen we eerst terug naar de plaats waar gisterenavond met onze drone hebben rondgevlogen.
Vandaar gaat het dan tamelijk steil naar beneden, naar de oever van het riviertje de Prüm.

Als we aan de oever van de Prüm zijn aangekomen bevinden we ons eigenlijk aan de achterkant van Echtershausen. We steken het riviertje over en beginnen dan aan een tamelijk steile klim.

Eens boven aangekomen gaat het weer… naar beneden. Dit is echt een wandeling met ups en downs.
Maar daarom is ze niet minder leuk. Schloss Hamm komt stilletjesaan in zicht.

Schloss Hamm is een kasteel dat dateert uit de 11de eeuw. Maar spijtig genoeg is er van het originele kasteel niet veel meer overgebleven nadat het in de tweede wereldoorlog kompleet vernield werd. In 1958 werd er echter besloten om het opnieuw herop te bouwen, en dat resultaat kan je nu (aan de buitenkant) bewonderen.

We laten Schloss Hamm achter ons en begeven ons verder in de richting van Echtershausen. De zon is volop van de partij. Het is een prachtige herfstzondag vandaag. Je zou bijna vergeten dat we al halverwege Oktober zijn.

We werpen ook nog even een blik in het piepkleine kerkje van Echtershausen.

We zijn ondertussen al een stuk in de namiddag. Het wordt stilletjesaan tijd om terug te keren naar België. Ons weekendje in de Eifel is weer veel te snel voorbij gevlogen. Maar we komen zeker nog eens terug. Vakantieappartementen Castelferien zijn de ideale uitvalsbasis om deze prachtige streek te verkennen !