Selecteer een pagina
Wanderath (D) – Wandelen in de vulkaaneifel

Wanderath (D) – Wandelen in de vulkaaneifel

Onze zomerstop zit er op ! Waar normale mensen bijna de hele zomer uitstapjes doen en op vakantie gaan is het bij ons beperkt gebleven tot onze traditionele bergvakantie in het begin van de zomervakantie. Er zijn nu eenmaal ook mensen die moeten werken en permanentie verzekeren.
Ondertussen is het al oktober. Hoog tijd om terug aktief te worden. Afgelopen weekend zaten we in Gunderath in de vulkaan-eifel, voor een weekendje.

Omdat we pas vanaf 15 uur in ons vakantieverblijf terecht kunnen, vertrekken we zo rond de middag.
Blijkbaar zijn we niet de enigen die van plan waren om de baan op te gaan, want onderweg krijgen we de nodige files te verwerken. Maar we zijn in vakantie-stemming, we laten het niet aan ons hart komen.
De auto had ook nog dorst, dus stoppen we ook nog op het tankstation op de E313 in Tessenderlo.

Het is een goeie 300 kilometer rijden tot in Gunderath, dat gaat grotendeels over de snelweg, tot we in Duitsland zijn.
Vanaf dan gaan de laatste 80 kilometer over de gewone weg, zodat we omstreeks 17 uur op onze bestemming aankomen.

We hebben een weekend met avond-eten en ontbijt geboekt, dus moeten we zelf ons potje niet koken.
Nadat we onze auto uitgeladen en geparkeerd hebben kunnen we meteen naar het restaurant om te gaan eten.
Het is een buffet waar je stevige Duitse kost kan vinden. Dat smaakt echt wel, maar we geraken nog amper van onze stoel af om terug te keren naar onze cottage.
We gaan vandaag niet veel meer uitspoken. Nog snel een wandeling plannen en dan vroeg onder de wol !

Goed uitgeslapen zitten we al om acht uur ’s morgens in het restaurant voor ons ontbijt.
Er is keuze genoeg. Of je nu kiest voor een klassiek onbijt met een broodje en een schilletje kaas, of niet bang bent om risico’s te nemen en kiest voor bonen in tomatensaus met spek en worst.┬á Het is er allemaal. Ook de pannenkoeken zijn te lekker om te laten liggen in het buffet.
Met een goed gevuld buikje trekken we terug naar onze cottage om ons klaar te maken voor onze wandeling van vandaag.

Met de toerplanner van Rheinland-Pfalz kan je kiezen uit tientallen wandelingen hier in de buurt.
We kiezen voor een middelzware wandeling in Wanderath, een dorpje op een 40 tal kilometer ten noorden van Gunderath.
Wanderath is een gehuchtje van het dorpje Baar, dat amper 750 inwoners telt. We parkeren onze auto aan de kerk en beginnen vanaf daar aan onze wandeling die een dikke 12 (zeg maar 13) kilometers lang is.
Behalve het nog kleinere gehuchtje Welschenbach gaan we de komende uren geen beschaving meer tegenkomen.
Ook wandelaars kom je amper tegen. Het is nochtans prachtig weer vandaag, een echte nazomerdag in het begin van oktober !

Na een tweetal kilometers door de weilanden gewandeld te hebben komen we aan in het gehuchtje Welschenbach. Hier gaat de wandelweg terug naar omhoog, het bos in. Behalve een paar viervoeters zijn we niemand tegengekomen onderweg.

We gaan nu verder naast een klein beekje, dat de Achterbach heet, en het dal waardoor we wandelen heet toevalligerwijs ook het Achterbachtal.
Onderweg komen we aan de Zwarte Madonna voorbij. Neen niet een afrikaanse versie van de gekende popzangeres, maar een Mariabeeld. Het heeft een beetje weg van de traditionele vlaamse Lourdesgrotten.

Een beetje verder is er ook nog de Judokus-bron. Wie grote dorst heeft zal toch het nodige geduld moeten opbrengen. Want het water komt er maar langzaam uitgedruppeld.
Al een geluk dat we zelf onze drankvoorraad (water) bij ons hebben, want het begint al serieus warm te worden.
Het is een echte nazomerdag, in oktober !

Na een aantal kilometers door het betrekkelijk vlakke dal gestapt te hebben, begint er nu weer een stijgend gedeelte. We stijgen naar het bijna hoogste punt van onze wandeling. Tot op een hoogte van 510 op de Hohe Warte.
Hier profiteren we van de gelegenheid om onze drone nog eens te laten vliegen.

Van hier uit is het nog zo’n 2 en een halve kilometer tot aan de kerk in Wanderath. Zoals gewoonlijk zijn de laatste kilometers de zwaarste. Onze drankvoorraad is ondertussen uitgeput, en het laatste stuk van de wandeling is nog een stuk in stijgende lijn tot aan de kerk.
Gelukkig voor ons bevindt zich hier ook een Biergarten, waar ze behalve bier ook water hebben.

Terwijl Carine van een frisse Bitburger geniet, kapt Patrick bijna een liter Gerolsteiner Mineralwasser naar binnen.
Kwestie van het vochtpeil terug op niveau te brengen.
We hebben zo’n 13 kilometer wandeling in de schoenen zitten, het wordt tijd om terug te keren naar Gunderath.