Selecteer een pagina
Nog een paar uurtjes !

Nog een paar uurtjes !

Het is bijna zover ! Binnen een uurtje of 7 vertrekken we naar Fiss. Dat is een paar uur vroeger dan voorzien. Maar het komt doordat we van onze gastvrouw in Fiss vernomen hebben dat ons appartement vandaag al “ontruimd” was, en dat we zonder probleem morgen vroeg al mogen komen. Dat is een mooie meevaller. Dus vertrekken we vanavond zo rond een uur of 10. Dan zijn we, rustpauzes meegerekend zo ergens tussen tien en twaalf in de voormidddag in Fiss.
Vandaag was het nog een drukke dag. Nog snel autowegenvignet gaan kopen, dakkoffer op de auto monteren, koffers inpakken, auto laden, enz…
Maar dat is ondertussen allemaal achter de rug. Patrick gaat zijn bed opzoeken, zodat hij vanacht fit is voor de lange rit naar Fiss. Tot morgen !

Nog 7 dagen – Onze reisweg

Nog 7 dagen – Onze reisweg

Nog 1 week, oftewel nog 7 dagen en dan is het weer zo ver. Dan mogen we weer naar het mooie Tirol rijden voor onze jaarlijkse bergvakantie. Zoals jullie ongetwijfeld al wel zullen weten gaan we dit jaar terug naar Fiss. Daar zijn we, samen met Serfaus al meer dan 10 keer geweest, dus we kennen de weg er naartoe wel een beetje.
Maar toch komt er elk jaar een beetje opzoekwerk aan te pas om de beste reisweg te kiezen. Wie ons een beetje kent weet dat we het niet over ons hart kunnen krijgen om twee jaar na elkaar langs de zelfde weg naar onze vakantiebestemming te rijden. Ook dit jaar is dat niet anders. Er zijn heel bouwwerven de duitse Autobahn, ze vermijden is onmogelijk. Maar we hebben wat research gedaan naar de route met het minste aantal kilometers Baustelle.

We vertrekken omstreeks half 3 ’s nachts vanuit Mechelen. Via de E19 en de Brusselse Ring gaat het via de E40 richting Aachen. Met een eerste tank-tussenstop in Lichtenbusch, op de grens tussen België en Duitsland.
Daarna gaat het via A4 richting Keulen, waar we nadat we de Rijn overgestoken zijn de A3 nemen in de richting van Frankfurt.
Van daar gaat het verder tot in Würzburg waar de afdraaien naar de A7 naar het zuiden. We volgen de A7 tot aan het tankstation Elwanger Berge West, waar we onze tweede tank-tussenstop inlassen. Waarschijnlijk zullen we daar ook ontbijten. Na die pauze gaat het verder naar beneden tot aan de splitsing in Memmingen. Nu gaan we verder op de A96 tot aan de grens met Oostenrijk. Als we door de Pfänder-tunnel doorgereden zijn, dan wachten de bergen op ons aan de andere kant. Nu is het nog even volhouden tot in Hohenems, voor onze traditionele stop bij Rosenberger. Dat wegrestaurant is een vaste stop tijdens onze reis naar de bergen. Als alles volgens de planning verloopt gaan we daar ons middagmaal nuttigen.
En dan beginnen we aan de laatste etappe van onze reis, richting Landeck. Omdat de Arlbergtunnel heel de zomer gesloten is wegens moderniseringswerken, rijden we over de Arlbergpas. Dat doen we trouwens wel vaker als het mooi weer is. Maar nu is het van moetens. Eens de Arlbergpas achter de rug bevinden we ons al in Tirol, nu is het niet ver meer tot Landeck. Als we Landeck voorbijgereden zijn nemen we de afslag in Zams richting Reschenpas. De Landeckertunnel is de laatste tunnel die we nog moeten doen vooraleer we de beklimming naar Fiss kunnen beginnen vanuit Prutz. Tien haarspeldbochten later staan we in Fiss !

Nog 10 dagen !

Nog 10 dagen !

Onze bergvakantie komt langzamerhand dichterbij. Nog 10 dagen en we kunnen ons weer klaarmaken voor een deugddoende vakantie in Fiss. Alle administratie (boekingen, betalingen) is ondertussen al geregeld. We hebben ook nog een tussenstop ingelast voor als we terug naar huis komen. Dan overnachten we in Sinsheim in Duitsland. Wie wel meer in Duitsland komt kent dit plaatsje misschien wel. Het ligt naast de snelweg tussen Hockenheim en Heilbronn en is vooral gekend vanwege het Techniek-museum. Je ziet namelijk vanop de snelweg een concorde en andere vliegtuigen op het dak van het museum staan. We spreken er al jaren van dat we daar ook eens zouden moeten gaan kijken. Dus dit jaar is het zover !
Voor de rest wordt het langzaam tijd om alles bij elkaar te zoeken wat we nodig hebben binnen een dikke week. Wandelstokken, drinkbussen, rugzakken, en uiteraard een massa foto en video materiaal. We moeten ook nog eens goed nadenken over welke reisroute we gaan nemen. Heel het duitse snelwegennet is weer één grote bouwwerf. De werken vermijden is dus sowieso niet mogelijk, maar we gaan proberen om de “minst erge” weg te zoeken. Het is natuurlijk ook een voordeel dat een groot stuk van onze heenreis ’s nachts gebeurt, dan is het toch al minder druk op de snelwegen.
In Oostenrijk is de Arlbergtunnel heel de zomer gesloten wegens vernieuwingswerken, daar moeten we dus over de Arlbergpas omrijden, ofwel via de Silvretta Hochalpenstrasse. Maar die laatste is echt wel een serieuse omweg.
We zouden natuurlijk ook via de Fernpas kunnen rijden, maar dan kunnen we onze traditionele stop bij Rosenberger in Hohenems niet doen. En we hebben ook al gezien dat de Fernpas heel druk kan zijn, ook al omdat er heel veel toeristen zijn die op die manier een autowegenvignet willen uitsparen.  Dus die weg gaan we zeker niet nemen.
Hoe dan ook, we geraken er wel uit. Je leest hier binnenkort nog wel hoe we gaan rijden.

Weekendje Stockholm : Zondag

Weekendje Stockholm : Zondag

Het is al weer onze laatste dag in Stockholm. Een weekend is echt veel te kort om alles van deze mooie stad te verkennen.
Dat we nog eens moeten terugkomen staat nu al als een paal boven water. Maar we zijn nog niet weg, we hebben nog een dikke halve dag die we hier kunnen spenderen. Die halve dag beginnen we met een stevig ontbijt in het hotel.

Daarna pakken we onze koffers al, en leveren ze aan de hotelreceptie af. Daar worden ze bewaard tot we ze deze namiddag komen oppikken. We gaan vandaag als eerste de SkyView bezoeken, daarvoor moeten we de metro vanaf het centraal station richting Hapsätra nemen.

We rijden met de metro tot aan het station Globen. Daar stappen we uit en gaan in de richting van de Ericsson Globe. Dit is één van de vier evenementenhallen die zich hier naast elkaar bevinden. De Ericsson Globe is het grootste bolvormige gebouw ter wereld. Er kan zo’n 16.000 man (en vrouw) binnen, en het was ook de locatie vanwaar het Songfestival van 2016 werd uitgezonden.

Wat weinig mensen weten is dat de globe ook de zon voorstelt in een schaalmodel van ons universum. Slimme koppen hebben namelijk een schaalmodel berekend van ons zonnestelsel in de verhouding 1 op 20 miljoen. De andere andere planeten vind je in de rest van Stockholm en Zweden. Onze aarde en de maan vind je bijvoorbeeld terug in het Natuurhistorisch museum van Stockholm. En als je op Arlanda, de luchthaven van Stockholm komt, dan vind je daar een bloemenperkje in de vorm van jupiter. Je kan alles over het Sweden Solar System terugvinden op deze site : http://www.swedensolarsystem.se/en

Wij zijn uiteraard naar hier gekomen om met de SkyView naar de top van de globe te gaan.

Een bolvormige lift brengt je langzaam naar de top van de 85 meter hoge globe. Van hieruit heb je een prachtig zicht over Stockholm en ruime omgeving. De lift blijft ook lang genoeg boven staan, zodat je ruim de tijd hebt voor het maken van foto’s. En er is ook plaats genoeg, je staat hier niet op elkaar gepropt.

Als we terug op de begane grond staan nemen we de metro naar Farsta Strand. Waarom ? Omdat we dat een interessante naam vinden. We verwachten nu niet meteen dat we in de Zweedse versie van Blankenberge gaan aankomen. Maar je weet maar nooit.
Twintig minuten later staan we op het strand van Farsta …

Buiten de oever van een meer was er eigenlijk niet zo veel strand te bespeuren in Farsta Strand. Maar we laten het niet aan ons hart komen. We zijn waarschijnlijk eens ergens geweest waar de toeristen nooit komen. Dan maar terug richting de grote stad.

We besluiten om nog eens gek te doen en met de metro één halte verder te rijden dan het centraal station en dan te zien wat er daar te zien is. We komen uit in Kungsgatan, wat vrij vertaald “Koningsstraat” betekent.

Kungsgatan is één van de hoofdstraten, en wordt gekenmerkt door de twee opvallende 60 meter hoge Kungstornen.
Omdat de middag ondertussen ook al gepasseerd is en ons buikje begint te grommen besluiten we om nog snel een traditioneel Zweeds restaurant te gaan bezoeken : Burgerking 🙂
We weten uiteraard ook wel dat dit helemaal niet Zweeds is, maar we hebben er een traditie van gemaakt om tijdens onze vakanties, waar het mogelijk is, altijd een Burger King te bezoeken. Omdat we die bij ons in België (nog) niet hebben.

Daarna is het tijd om naar het hotel terug te keren en onze bagage te gaan oppikken. Met de Arlanda Express rijden we dan naar de luchthaven.

De luchthaven van Stockholm is groot, heel groot ! Er zijn verschillende terminals. Wij moeten op terminal 5 zijn, een immens grote check-in hal met balies zover je kan zien, en dan ging het nog verder voor ons, want achter de hoek was een al even grote hal waar wij mochten aanschuiven om in te checken. Dat verliep allemaal heel vlotjes. We hadden dan ook nog ruim de tijd voor een stuk taart en een drankje alvorens we in het vliegtuig konden instappen. We hadden daarbij een mooi plekje aan het raam waar we ons vliegtuig al zagen klaarstaan.

Om vijf uur vertrok onze vlucht naar Brussel. De Zweden gaan heel efficient te werk om iedereen snel op het vliegtuig te krijgen. In no-time zat iedereen op zijn plaats en waren we al aan het taxiën. Als het fasten-seatbelt lampje uitgaat onderneemt Patrick een poging om het record “omtersnelstopdewczitten” te breken. De BurgerKing hamburger van daarstraks heeft blijkbaar zijn spijsverteringssysteem in gang gezet. Of zou het de ijskoude Turborg van daarnet aan de gate kunnen geweest zijn ? Patrick had nog nooit een vliegtuigtoilet bezocht, maar kan dat nu ook van zijn bucketlist schrappen.

Na twee uurtjes vliegen staan we terug aan de grond in Brussel, snel onze Zweedse Kronen terug omwisselen in Euro’s en dan onze bagage gaan oppikken. Omdat we alle tijd hebben nemen we de trein vanaf de luchthaven naar Mechelen. Die is niet zo luxueus en snel als de Arlanda Express, maar hij brengt ons naar huis, dat is wat telt.

En zo zijn we weer thuis na een fantastisch weekend in Stockholm. Het is ons geweldig goed bevallen, we gaan dan ook zeker nog eens terugkomen. Volgend jaar in Februari gaan we ook al naar Zweden, maar dan helemaal bovenaan in Lapland, voor een nieuw Lapland avontuur !

Weekendje Stockholm : Zaterdag

Weekendje Stockholm : Zaterdag

We hebben goed geslapen afgelopen nacht, heel goed geslapen zelfs. Of het nu aan de bedden lag, of de gezonde zweedse lucht. Dat weten we niet, maar het was wel een feit dat we terug zo fris als een hoentje waren vanmorgen.
Hoog tijd om het ontbijtbuffet van het hotel te gaan uitproberen. En dat was meer dan uitgebreid. Laat ons zeggen dat we niet echt met honger van tafel gegaan zijn.
Vandaag gaan we Stockholm verder verkennen en ook een paar musea meepikken. We zijn hier niet alleen om te luieren, maar ook om te bewegen. In het centraal station, dat recht voor onze voordeur ligt, nemen we de metro naar het station Slussen, om daar dan de boot te nemen naar Djurgärden. Ja, de boot, want behalve met tram, bus of metro verplaatsen de Stockholmenaren zich ook met veerponten.

Onze overzetboot meert aan aan Gröna Lund, een pretpark dat bij veel mensen beter gekend is onder de naam Tivoli.
Maar we zijn niet naar hier gekomen om een dagje te pretparken, dus laten we het pretpark voor wat het is.
Onze eerste bestemming is het kleine eilandje Beckholmen, waar zich behalve een paar huizen ook droogdokken bevinden waarin schepen hersteld worden.

Daarna gaat het verder richting Skansen, naar het schijnt het oudste openlucht museum ter wereld. Behalve een openlucht museum heeft Skansen ook nog een dierentuin, een aquarium en nog veel meer. Omdat we maar een weekend in Stockholm zijn gaan we dit allemaal niet bezoeken vandaag. We gaan proberen om “kleinere” gelegenheden te bezoeken.
De eerste echte stop houden we aan het Spritmuseum, een museum dat volledig aan sterke drank is gewijd. Zoiets vinden we natuurlijk een zeer interessant gegeven, dus trekken we daar als eerste naar toe.

Het museum bestaat uit twee delen. Het eerste deel is een tijdelijke tentoonstelling over het Wodka-merk Absolut. Een tentoonstelling echt wel interessant is.

Daarna komen we in het “vaste” gedeelte van het museum. Dat begint met een tentoonstelling over Rocky. Neen, niet de bokser uit de gelijknamige films. Maar een Zweeds stripfiguur die wel een band heeft met alcohol. Je loopt hier door zijn leefwereld heen.

En dan komen we in het gedeelte dat echt over alcohol gaat. Op zeer aanschouwelijke en amusante wijze wordt hier getoond hoe alcohol geproduceerd wordt en welke rol sterke drank in Zweden speelt.

In het museum gaat het ook over de risico’s en nadelen van sterke drank. Je kan hier zelfs ervaren hoe het is om dronken te zijn, en ook de beruchte kater kan je hier (gesimuleerd) ondergaan.

Na ons leerrijk bezoek aan het Spritmuseum trekken we een beetje verder, daar bevindt zich het Vasa museum.
Dit museum is opgezet rond het middeleeuwse schip de Vasa, dat een eerder ongelukkige maiden-vaart kende.
Het schip was op 10 augustus 1628 bij zijn eerste vaart nog maar amper 1500 meter uit de haven vertrokken toen het al kapseisde en verging. De reden was een designfout, veroorzaakt door het feit dat de opdrachtgever, de toenmalige koning, tijdens de bouw beslist had om in plaats van 1 kanonnendek, 2 dekken van kanonnen te voorzien. Daardoor werd het schip topzwaar, met de gekende gevolgen. De Vasa heeft tot 1961 onder water gelegen, en omwille van het brakke water waarin het schip lag, hadden de houtwormen er geen vat op en is het in bijna originele staat gebleven. Wat je te zien krijgt als je het museum binnenstapt doet je mond werkelijk open vallen.

Heel het museum is rond het schip gebouwd. Op verschillende verdiepingen kan het schip in al zijn glorie bewonderen.
Ook al is het museum in 1990 officieel open gegaan, toch wordt er nog altijd verder gerestaureerd aan dit kunstwerk.
Men wil het in een zo origineel mogelijke staat krijgen.

Als je ooit in Stockholm komt, dan is dit zeker een aanrader om te bezoek. Er worden hier ook dagelijks rondleiding gegeven, niet alleen het zweeds, maar ook in het Engels, Duits en Spaans.
Wat ons ook al opviel is dat men hier in elk museum gratis wifi heeft, en dat fotograferen ook al geen probleem vormt.
Dat is voor mensen zoals wij een heel groot pluspunt.

We zouden hier nog wel een tijdje kunnen blijven rondhangen, maar we hebben nog een heel eind te stappen, dus trekken we verder. Onze volgende halte is het Nordiska Museet, zeg maar het museum van het Noorden. Hier vind je alles over de Zweedse en Scandinavische kultuur.

Het museum bevindt zich in een imposant gebouw, dat niet alleen van buiten groots overkomt, maar ook van binnen enorm groots is.

Behalve verschillende thematentoonstellingen heeft men hier ook een appartement uit de jaren 40 nagebouwd. Je waant jezelf terug in de tijd gecatapulteerd.

Er zijn hier tentoonstellingen over vanalles en nog wat, bijvoorbeeld over de Zweedse feestdagen (en dat blijken er wel wat te zijn), over Mode, Juwelen, elektrisch licht, textiel, zelfs over de Sami (de Lappen) is er hier een heel gedeelte tentoongesteld.

Als we terug buitenkomen uit het museum komen we recht in de marathon van Stockholm terecht. In het begin is er geen doorkomen aan, duizenden lopers komen hier puffend voorbij gelopen. De ene al wat vlotter dan de andere. Gelukkig voor ons lopen ze niet allemaal even snel en slagen we er toch in om de straat over te steken.

Onze wandeling gaat nu verder langs de rand van het eiland in de richting van het oosten, tot we een brug tegenkomen die ons terug naar het vasteland brengt. Heel dit eiland was in middeleeuwen het jachtterein van de koning.
Het is ook opvallend hoe rustig het hier is. Je zou vergeten dat je hier in de hoofdstad van Zweden zit.

Als we de brug aan restaurant Djurgardsbrunn bereikt hebben komen we aan het verste punt van onze wandeling. Vanaf nu gaat het terug richting Stockholm. Maar niet zonder eerst nog een tussenstop te houden aan het Tekniska Museet, zeg maar, de Zweedse Technopolis.

Op het eerste zicht lijkt dat niet zo’n groot museum, maar schijn bedriegt, achter elke hal bevindt zich weer een andere hal. Hier kan je ook uren rondlopen als je wil.

Na ons bezoek aan het Tekniska Museet gaan we verder voor de laatste lange etappe van onze wandeling. We trekken terug in de richting van het stadscentrum. Hier en daar komen we al marathondeelnemers tegen die fier met hun medaille huiswaarts trekken. Maar we zien er ook nog die nog hijgend in de richting van de aankomstplaats proberen te lopen.
Als we ons hotel bereiken hebben we zo’n 17 kilometer op de teller staan, en daar zijn onze verplaatsingen binnen in de musea nog niet bijgeteld. We gaan vannacht weer goed slapen, zoveel is duidelijk.