Selecteer een pagina
Op verkenning in de Condroz

Op verkenning in de Condroz

​Volgens de weersvoorspellingen zou het dit weekend echt lente worden, met temperaturen tot 19 graden. Gisteren (zaterdag) was het niet zo’n groot succes, het was wel droog, en ook niet echt koud, maar de zon hebben we niet veel gezien. Maar dat heeft ons er niet van weerhouden om vandaag het stof uit onze wandelschoenen te gaan stappen. Voor onze eerste lentewandeling trokken we ten zuiden van Samber en Maas, zoals men dat wel eens pleegt te noemen op de radio.
We trokken naar Mozet, een piepklein dorpje (eerder een gehuchtje) ten zuid-oosten van Namen.
In de Condroz-streek, met zijn mooie golvende landschappen en machtige rotswanden aan de oevers van de Maas. Vanuit Mechelen is het ongeveer een uurtje rijden tot in Mozet, op voorwaarde dat er geen wegenwerken zijn. En die waren er, niet zo zeer op de snelweg, maar wel op het laatste stukje van de snelweg tot in Mozet. Na de nodige “deviations” bereiken we uiteindelijk toch het startpunt van onze wandeling : de kerk van Mozet. We zijn trouwens niet alleen op zwier, onze vrienden Luc en Diane gaan met ons mee, samen met Swa, hun 9 maand jonge bouvier.
Het eerste deel van onze wandeling brengt ons door bossen en weilanden tot in Thon, een klein dorpje aan de oever van de Maas. Onderweg was er even een spannend moment. We kwamen voorbij een weide waarvan we dachten dat ze leeg was, maar er stond nog een paard. Swa dacht meteen dat hij een nieuw speelkameraadje gevonden had. Maar het paard had er duidelijk een andere mening over. Gelukkig is het allemaal zonder schade of letsel voor paard of hond afgelopen. Maar spectaculair was het wel.

​Eens we in Thon aangekomen zijn gaan we op zoek naar een horecazaak om een sanitaire stop te houden, en nu we er toch zijn dan ook maar meteen een snack te verorberen. We waren gestopt bij Café Aqua Terre, waar we tot onze aangename verrassing in het vlaams bediend werden. En het eten was er super, grote porties en geen enkele moeite was te veel. Zo hebben we ’t graag.

Na onze middagpauze trekken we verder, want we zijn amper halverwege.
Onderweg komen we ook nog een rare snuiter tegen.

En volgens ons heeft iederen in deze streek een hond, want overal waar we kwamen had Swa wel vriendjes.
In totaal hebben we zo’n 15 kilometer gestapt, met een paar stevige klimmen er in. Het was al een goede voorbereiding op onze zomervakantie in de bergen.