Selecteer een pagina

Serfaus 2005 – Dag 8 : Naar Imst

Vandaag is het onze laatste dag in Oostenrijk, dus gaan we nog eens alle registers opentrekken met een goed gevulde dag.
We trekken naar Imst, waar we een ritje gaan doen met de Alpine Coaster, naar het schijnt de grootste Alpen-achtbaan ter wereld.

Vanuit Hoch-Imst gaan we met de stoeltjeslift tot op een hoogte van 1500 meter. Daar begint de afdaling met de Alpine Coaster. In totaal dalen we 500 meter over een afstand van meer dan 3.5 kilometer. Je bent dus wel even onderweg.

Na de rit op de coaster gaan we naar Imst, we kijken hier eerst een beetje rond en maken uiteraard ook weer de nodige foto’s.

Serfaus 2005 – Dag 7 : Wandelen !

Serfaus 2005 – Dag 7 : Wandelen !

Vandaag ziet het weer er al veel beter uit. Het is weliswaar nog bewolkt, maar het blijft droog. Dus trekken we met de Komperdellbaan naar de Lazid om vandaar een wandeling naar beneden te maken.

Behalve het feit dat het niet regent hebben we nog meer geluk vandaag. We stoten op een nest bergmarmotten, of Murmeltiere zoals men ze hier noemt. We zijn heel stil, zodat we hen niet opschrikken en we ze kunnen fotograferen.

Daarna gaat onze tocht verder, we moeten 900 meter afdalen, dus we hebben nog een hele tocht voor de boeg.

Het eerste stuk van onze wandeling brengt ons tot aan de Komperdell. Vandaar gaan we dan verder langs de zijkant van de AlpKopf in de richting van Serfaus.

Via wandelweg 12a gaat het verder richting Bödenwald en Madatschen in de richting van Serfaus.
Af en toe komt het dorp al te voorschijn tussen de bomen.

We zijn al een stuk in de namiddag gevorderd als we terug in Serfaus aanbeland zijn. De zon is weer helemaal van de partij. Serfaus doet zijn naam van “zonneterras van Oostenrijk” weer alle eer aan.

Sefaus 2005 – Dag 6 : Naar Feldkirch

Sefaus 2005 – Dag 6 : Naar Feldkirch

Voor vandaag ziet de weersvoorspelling er niet zo goed uit. Zwaar bewolkt en regenbuien, zo luidt de voorspelling.
Daarom besluiten we om een tripje met de trein te gaan doen. En dat tripje begint in de dorpsmetro van Serfaus.

Serfaus is zowat het enige dorp in de wereld met een metro. Die metro is dan nog een unieke contructie, het zijn twee wagons die op luchtkussens door een betonnen tunnel getrokken worden. Vanaf de parkeerplaats aan het begin van het dorp tot aan het dalstation van de Komperdellbaan zijn er 5 haltes waar deze volautomatische metro stopt.
Met auto rijden we naar Landeck, waar we de trein nemen naar Feldkirch, een middeleeuws stadje in Vorarlberg in het westen.

We hadden natuurlijk ook met de auto kunnen rijden, maar omdat we nu eenmaal treinliefhebbers zijn is de trein veel leuker. Na een uurtje staan we in het station van Feldkirch en kunnen we het stadje gaan verkennen.

Feldkirch is goed bewaard gebleven, de oude middeleeuwse stadskern heeft zijn vorm niet verloren in de loop der jaren.

Ook wat verder van het centrum vind je hier mooie gebouwen.

Na een paar uurtjes rondgelopen te hebben in Feldkirch nemen we de trein terug naar Landeck.
Het station van Feldkirch wordt momenteel verbouwd, het is even zoeken naar de juiste weg naar het perron van waarop onze trein vertrekt.

Als we terug in Landeck aankomen klaart het een beetje op. Omdat het nog vroeg in de namiddag is besluiten we om nog niet meteen naar Serfaus terug te rijden, maar een “ommetje” langs de Reschensee te maken.

De Reschensee ligt net over de grens in Italië en is vooral gekend door het feit dat er een kerktoren uit het meer omhoog rijst.
Dat was de vroegere kerk van het dorpje Graun. Dat dorpje moest samen met nog een paar kleine dorpjes plaats ruimen voor de aanleg van het stuwmeer eind jaren 40.
De opklaring die we ervaren hadden in Landeck is ondertussen al weer helemaal weg. We maken nog snel wat foto’s en dan is het tijd om terug te rijden naar ons hotel. Hopelijk wordt het morgen weer beter weer.

Serfaus 2005 – Dag 5 : De Gepatschspeicher

Serfaus 2005 – Dag 5 : De Gepatschspeicher

Na een dagje sneeuw is de zon vandaag weer helemaal van de partij. We besluiten om het deze keer eens buiten Serfaus te gaan zoeken en we rijden naar het Kaunertal. Daar bevindt zich de Gepatschspeicher, een stuwmeer dat gebruikt wordt om elektriciteit op te wekken via de waterkrachtcentrale van Prutz.

De Gepatschspeicher bevindt zich achteraan in het Kaunertal en is alleen te bereiken via een tolweg. In Feichten staan er tolhokjes waar je de nodige euro’s dient achter te laten alvorens je verder mag. Gelukkig worden er geen kapitalen gevraagd, en het geld wordt besteed aan het onderhoud, en in de winter sneeuwvrij houden van de weg.
Na de nodige haarspeldbochten staan we bovenaan op de muur van het stuwmeer. Hier start onze wandeling rond het meer.

De stuwmuur is 600 meter lang en 153 meter hoog. Hij werd volledig gebouwd met aarde en gesteente uit de omgeving. Je kan hier en daar nog duidelijk zien waar men rotsen uitgehouwen heeft die moesten dienen voor de bouw van de dam.
Het stuwmeer zelf is ongeveer 6 kilometer lang en een paar honderd meter breed. Als het helemaal vol is kan er 138 miljoen kubieke meter in. Via een tunnel wordt het water van het meer naar de waterkrachtcentrale van Prutz gevoerd. Daar kunnen ze bijna 400 Megawatt aan elektriciteit opwekken met dit water.

Wij besluiten om een wandeling rond het meer te maken. We beginnen aan de rechterzijde, aan die zijde is de weg afgesloten voor het autoverkeer en hebben we heel de weg voor ons alleen.

Op verschillende plaatsen stroomt er water bij in het meer, soms via een klein beekje dat je alleen maar hoort stromen, soms ook via een donderende waterval.

We zijn trouwens niet de enige weggebruikers. Er mogen dan misschien wel geen auto’s rijden aan deze kant van het meer. Dat verbod geldt echter niet voor de koeien.

Na een kilometer of zes komen we aan het keerpunt van onze wandeling. Hier stroomt de Faggenbach in het meer. De Fachenbach is één van de voornaamste voedingsbronnen voor het meer.

De eerste 6 kilometer van onze wandeling hebben we er al op zitten. Nu gaan we nog eens 6 kilometer terug in de richting van onze auto. Ook aan deze zijde stroomt het water in het meer.

Zes kilomter later staan we terug aan onze wagen. We hebben weer 12 kilometer op onze teller staan. Het is al laat in de namiddag, hoog tijd om terug naar Serfaus te rijden. Daar wacht het avondeten op ons.

Serfaus 2005 – Dag 4 : Sneeuw !

Serfaus 2005 – Dag 4 : Sneeuw !

Als je op vakantie gaat in de bergen, dan moet je eigenlijk op alle soorten weer voorbereid zijn. Zelfs in de zomer kan de winter even een blitzbezoek brengen. Vandaag was dat het geval. Alle bergen rond Serfaus waren bedekt met een mooi wit laagje. Na het ontbijt spoedden we ons dan ook meteen “naar boven”

Boven op de Lazid lag er een dun laagje sneeuw. Niet meteen van die aard dat we skilatten nodig zouden hebben, maar de omgeving zag er toch al winters uit. In het begin van de maand Juli levert zoiets natuurlijk wel originele foto’s op.

We zijn niet alleen daarboven op de Lazig. Een hele kudde Haflingerpaarden komt ons tegemoet. Waarschijnlijk vinden zij het een beetje te fris naar hun zin. Of zijn ze op zoek naar een streepje gras dat niet onder de sneeuw ligt.

De sneeuw is echter niet van lange duur. In de namiddag begint hij al terug te verdwijnen. Wij besluiten om onze dag verder op te vullen met nog wat foto’s te maken van Serfaus.